Tańcząca z flamingami

Nîmes, czyli śladami Rzymian

2011-08-20T06:41:00.000-07:00

[Niniejsza notka powinna była się ukazać już rok temu, ale z różnych przyczyn – ukazuje się dzisiaj..]

Zostawmy na moment Montpellier i pozwiedzajmy okolice – dziś wybierzemy się w wirtualną wycieczkę po Nîmes! Najłatwiej dotrzeć tam pociągiem (czas przejazdu: około 30 min ; ceny w jedną stronę wahają się między 7 € a 14 € w zależności od pory dnia i wybranego przewoźnika).

NÎMES:

Po mieście i jego atrakcjach najlepiej opowie nam strona miasta http://www.nimes.fr/ (tylko po francusku) oraz strona Office de Tourisme Nîmes http://www.ot-nimes.fr/index.php?id=1 (różne języki, m.in. angielski, niemiecki, włoski, hiszpański, japoński i rosyjski).

W poruszaniu się po mieście pomoże strona lokalnego przewoźnika TanGO! http://www.tangobus.fr/ (komunikacja miejska i podmiejska), gdzie znajduje się wyszukiwarka połączeń oraz cennik biletów. Autobusy oznaczane są kolejnymi literkami alfabetu (http://www.tangobus.fr/700-Le-reseau.html). Jeśli planujemy zwiedzać tylko centrum miasta, to warto zwrócić uwagę na autobusy pod nazwą La Citadine oraz Nimembus (nawetki Aurelia i Augusta), gdyż tam bilet jest nieco tańszy (cena 1,80 € za 5 sztuk, 30 minutowy). Trasy tych autobusów można prześledzić tutaj http://www.tangobus.fr/707-Les-navettes-centre-ville.html

Ceny pozostałych biletów można zobaczyć tu http://www.tangobus.fr/733-Tous-les-tickets.html, są to:

Bilet godzinny (aller-retour, ticket unité) – 1 €, (komplet 5 takich biletów – 4 €)

Bilet 24h (Pass-Journée) – 3 €

Bilet 48h (Pass-Découverte) – 6 €

Bilety godzinne można nabyć bezpośrednio u kierowcy, pozostałe – w kiosku na stacji Esplanade, w kiosku TANGO na dworcu głównym, w innych punktach sprzedaży, których listę mamy tutaj: http://www.tangobus.fr/738-Nos-points-de-vente.html. Istnieją także abonamenty miesięczne (25 €), miesięczne szkolno-studenckie (10 €) i rodzinne (57 €).

Główne atrakcje:

Arène de Nîmes
La Maison Carrée
Le Jardin de la Fontaine

Temple de Diane
La Tour Magne

ARÈNE DE NÎMES

Wysiadamy na przystanku „Bourse”, podchodzimy kawałek i tadam, przed nami jeden z najlepiej zachowanych zabytków rzymskich regionu: Arène de Nîmes z końca I w n.e.:

Wstęp: 7,80 € (normalny), 5,90 € (ulgowy)

Czynne:

I, II, XI, XII - 9h30 / 17h00

III, IV, V, IX, X - 9h00 / 18h00

VI, VII, VIII - 9h00 / 19h00

Więcej na www.arenes-nimes.com

--------------------

[cdn...]

Komunikacja podmiejska - Montpellier i okolice

2010-10-21T03:16:00.000-07:00

Region Languedoc-Roussillon (Langwedocja-Roussillon) dzieli się na 5 departamentów: Aude (11)*, Gard (30), Hérault (34), Lozère (48) i Pireneje-Wschodnie (Pyrénées-Orientales) (66). Montpellier leży w departamencie Hérault, dlatego też wszystkie kody pocztowe zaczynają się na 34000.

*Numery w nawiasach, to poszczególne numery departamentów.

Załóżmy jednak, że znudziło nam się wydeptywanie miasta i chcielibyśmy poznać poszczególne sąsiednie departamenty. Jak tam dojechać? Pierwszą opcją jest oczywiście pociąg – bierzemy mapkę, wybieramy miasto i wykupujemy bilet na odpowiedni pociąg na stronie SNCF. A co, jeśli pociągi nie jeżdżą tam, dokąd planujemy naszą podróż? Wtedy przyda się opcja druga, czyli autobus – jeśli to gdzieś w okolicach Montpellier, to odpowiedni autobus znaleźć możemy na stronie TaMu (to te z trzycyfrowym numerem) lub na stronie departamentu Hérault ; jeśli jednak chcemy odwiedzić sąsiednie departamenty, wtedy z pomocą przychodzi nam poniższa angielska stronka z której wynika, że rozkłady i trasy tamtejszych autobusów najlepiej sprawdzać na stronach odpowiednich departamentów. A zatem:

Aude (11)

Firma przewozowa: Audelignes
Plan
Taryfa
Wyszukiwarka połączeń

Gard (30)

Firma przewozowa: Edgard Transport
Plan
Taryfa
Wyszukiwarka połączeń

Hérault (34)

Firma przewozowa: Hérault Transport
Plan (pdf)
Taryfa ... Taryfa2

Lozère (48)

Firma przewozowa: Transports Urbains Mendois (TUM)
Plan (pdf)
Taryfa ... Taryfa2 (pdf)

Pyrénées-Orientales (66)

Plan - plan (pdf)
Taryfa - taryfa (pdf)

Komunikacja miejska w Montpellier

2010-08-21T04:13:00.000-07:00

W kolejnych notkach przyjrzymy się głębiej różnym formom komunikacji po Montpellier i okolicach. W dzisiejszej notce – komunikacja miejska w Montpellier.

Zaczynamy naszą wirtualną podróż od odwiedzenia strony miasta Montpellier:

http://www.montpellier.fr/ . Ponieważ trwa budowa tramwajowej linii 3 (łączącej Montpellier z Pérols!), to miasto jest częściowo rozkopane. Aktualności co do objazdów uzyskamy na mapce tu: http://www.circulation.montpellier.fr/ lub w formie notek tu, na stronie głównej TaMu (Transports de l’Agglomération de Montpellier) http://www.montpellier-agglo.com/tam/index2.php . Na stronie TaMu, klikając po prawej na „plans & docs”, uzyskamy informację o trasach tramwajów i autobusów, o taryfach, a także możemy przejrzeć mapki komunikacyjne miasta. Taką mapkę komunikacyjną możemy dostać na własność, jak poprosimy, w Office de Tourisme. Ulotki z rozkładami jazdy, trasami oraz taryfami są również do pobrania w siedzibie TaMu:

Biuro TaM

(naprzeciw dworca SNCF)

6, rue Jules Ferry

34000 Montpellier

czynne w godzinach 7h – 19h

od poniedziałku do soboty

Lub na stronie: TUTAJ

Ulotki z rozkładami mogą wyglądać tak:

Z czego najważniejszymi (wg mnie) autobusami są:

1) tramwaj nr 1 (niebieski)

2) autobus La Ronde

3) autobus jadący nad morze (Pérols)

oraz

4) navette aéroport, czyli autobus kursujący na lotnisko

Ulotki z taryfami (dla porównania taryfy z 2008 i 2010) :

(2008)

(2010)

Jak widać mamy bilety jednorazowe i wielorazowe (tickets) oraz wielorazowe ze zniżką (forfaits).

Wśród tickets wyróżniamy:

Ticket 1 voyage – bilet jednorazowy (ważny godzinę w jedną stronę*)

Ticket aller-retour – bilet dwurazowy (ważny 2 godziny, po jednej na każdy kierunek jazdy)

Ticket 10 voyages – bilet 10-przejazdowy ( = 10x Ticket 1 voyage)

Wśród forfaits mamy:

Forfait 1 jour – bilet dzienny/dobowy (ważny 24h od momentu skasowania)

Forfait Famille – bilet rodzinny (bilet grupowy do 5os, ważny 24h od momentu skasowania)

Forfait 7 jours – bilet 7-dniowy

*"w jedną stronę" - za każdym razem gdy wsiadamy do autobusu lub tramwaju musimy skasować bilet lub mignąć kartą przed kasownikiem. Jednakże nie trzeba kupować za każdym razem nowego biletu gdy zmieniamy środek transportu. Jeśli jedziemy w jednym kierunku (np z Pl. de la Comedie do Mosson) to używamy 1 biletu Ticket 1 voyage - możemy bez końca zmieniać środki transportu na tej trasie, ważne że jedziemy w jednym kierunku i zmieścimy się w 1 godzinie.

Bilety powyżej są biletami kartonikowymi, natomiast poniższe wymagają wyrobienia sobie żółtej Karty Miejskiej.

By wyrobić sobie Kartę Miejską należy udać się do biura TaMu (tego naprzeciw dworca), znaleźć stosowny druczek (będzie tam leżał obok rozkładów), wypełnić go, podejść do „kasy”, podać druczek, 1 zdjęcie i zapłacić 5e za wyrobienie karty. Kartę wyrabiają od ręki, na miejscu. Przy okazji możemy ją tutaj załadować na różne abonnements:

Forfaits pour Tous (dla wszystkich mieszczących się w przedziale wiekowym 27 – 60 lat):

30 voyages – bilet 30-przejazdowy

31 jours – bilet 31-dniowy

Annuel – bilet roczny

Forfaits Jeunes <26>

7 jours – bilet 7-dniowy

31 jours – bilet 31-dniowy

Annuel – bilet roczny

Forfait Senior (dla mających powyżej 60 lat)

Annuel – bilet roczny

Ulotka „Amigo”, jedynego autobusu nocnego (trasa i rozkład z 2008):

I wreszcie, punkty sprzedaży biletów (kioski, sklepy, inne) i ładowania Kart Miejskich poza biurem naprzeciw dworca:

Nicea i pewna paląca kwestia

2010-07-21T08:24:00.000-07:00

Na początek, zagadka: co to może być?

Odpowiedź: przenośna popielniczka :D

Władze Nicei doszły widocznie do wniosku, że skoro nie potrafią nauczyć ludzi wyrzucania petów do koszy na śmieci, należy im to zadanie ułatwić - rozdając przenośne "kosze na śmieci" / popielniczki. Fajny patent :)

< < Flaming > > en voyage

2010-07-06T02:47:00.000-07:00

CO: wyjazd półroczny [?]
KIEDY: między 12.07.2010 a "kiedy-mnie-szlag-trafi xD"
GDZIE: Montpellier, France

Tak! Znowu wracam do Montpellier, ale tym razem na dłużej :D
W planie wakacyjnym fajerwerki w Lattes (13.07), w Montpellier (14.07), wycieczki po okolicy (~~Balaruc-les-Bains~~, Nimes, Lac du Salagou) ~~jak również dłuższa wycieczka do Rennes w sierpniu~~. Stay tuned ;)!

--------------------------------------------

EDIT [12.08.2010] : Niestety, "szlag" trafił mnie po niespełna miesiącu i w wyniku pewnych okoliczności byłam zmuszona wrócić do Polski. Trudno powiedzieć czy kiedykolwiek wrócę do Montpellier (na pewno nie w tym roku), ale mogę Was zapewnić, że publikacja zdjęć i notek będzie kontynuowana.

Praca

2010-07-05T14:37:00.000-07:00

PRACA

Na początku polecam zapoznać się z kilkoma postami na tym [forum] : http://www.travelforum.pl/mini-przewodnik-po-francji/1358-praca-nauka-we-francji.html
(uwaga na daty postów! Niektóre informacje są już nieaktualne!).
Studenci na Erasmusie są traktowani jak normalni studenci, mogą zatem pracować tylko 20h tygodniowo lub 964h w roku (inaczej mogą stracić przywileje studenta tj. allocations - dopłaty do mieszkania (ALS lub APL) czy dopłaty na wyżywienie). W roku akademickim student może pracować tylko na pół etatu, ale podczas wakacji może już na cały etat. Po 6 miesiącach pracy na cały etat przy umowie na czas nieokreślony (CDI), należy zdecydować czy rozliczamy się z polskim fiskusem czy też wolimy rozliczać się z francuskim.

SMIC

SMIC czyli salaire minimum interprofessionnel de croissance to nic innego jak minimalna stawka wynagrodzenia podawana albo w € / 1 h lub w € / 1 miesiąc. SMIC dla danego roku jest określany co roku 1 stycznia. W roku 2010 wynosi on: 8,86 € / 1h brutto czyli 1343,77 € brutto miesięcznie. (Przy założeniu, że jest to cały etat, czyli 151,67 h/miesiąc przy tygodniu pracy 35h, wynagrodzenie miesięczne wynosi 1343,77 € brutto czyli 1056, 24 € netto). [1]

LINKI:

CROUS – MONTPELLIER http://www.crous-montpellier.fr/etudiants_179

EURES http://ec.europa.eu/eures/home.jsp?lang=pl

Emploi.org http://www.emploi.org/

CIDJ http://www.cidj.com/

Monster.fr http://www.monster.fr/

EURES 2 http://www.eures.praca.gov.pl/

POLE EMPLOI http://www.pole-emploi.fr/accueil/

Oferty dla pracowników sezonowych:

Paris jeunes www.paris-jeunes-emploi.org

Cyber emploi www.cyber-emploi-centre.com

Emploi saisonnier http://www.emploi-saisonnier.com/

źródła:

[1] http://www.travail-solidarite.gouv.fr/espaces,770/travail,771/dossiers,156/remuneration,386/le-smic,540/smic-et-minimum-garanti-au-1er,11259.html

SŁOWNICZEK:
rozmowa kwalifikacyjna – un entretien d’embauche
biuro pośrednictwa pracy – cabinet de recrutement [pour des professionnels], bureau de placement
stanowisko pracy – le poste de travail
~ stanowisko do obsadzenia – une poste à pourvoir
~ wakat – poste vacante
ubiegać się o pracę – solliciter/aspirer à/postuler un poste
~ „poser sa candidature”
ubiegać się samorzutnie o pracę – faire une candidature spontanée
rekrutacja – recrutement
~ rekrutować – recruter
być wybranym w rekrutacji – être sélectionné
sylwetka kandydata, profil – profil du candidat
zatrudnić – embaucher, employer
podpisać umowę – signer un contrat
zawrzeć umowę – conclure un contrat, „passer” un contrat
zawarcie umowy – conclusion d’un contrat
wypowiedzieć umowę – dénoncer un contrat, résilier par dénonciation
rozwiązać umowę – résilier un contrat
zerwać umowę – rompre un contrat
zerwanie umowy – rupture du contrat
zwolnienie – licenciement
wypowiedzenie – congédiement
dymisjonować – démissionner de ses fonctions
wypełniać obowiązki – rémplir ses fonctions
podjąć obowiązki – entrer en fonctions
umowa O pracę – contrat DE travail
„łowca głów” – „chasseur de têtes”
„wolny strzelec” – un travailleur indépendant, un free-lance

wynagrodzenie – un salaire
tantiemy – des cachets
honorarium – honoraire
żołd – la solde
uposażenie – traitement

praca dorywcza – travail intérimaire, un intérim
~ pracować dorywczo – travail EN intérim
praca zdalna – travail à distance, télétravail
umowa na czas nieokreślony – CDI, contrat à durée indéterminée
umowa na czas określony – CDD, contrat à durée derminée
etat – être salarié
~ na cały etat – à plein temps
~ na pół etatu – à mi-temps
~ w niepełnym wymiarze godzin – à temps partiel

bezrobotny –chômeur,
~ poziom bezrobocia – taux de chômage
~ być na bezrobociu – être au chômage, être en situation de chômage
niepracujący – non-actif
pracujący – actif
szukający pracy – un demandeur d’emploi
trwałe bezrobocie – chômage de longue durée
ukryte bezrobocie – chômage déguisé
zwalczać bezrobocie – lutter contre le chômage
„szara strefa” – zone d’économie informelle
„czarny rynek” – un marché noir

Sąd Pracy – Conseil des Prud’hommes
coach biznesu – coach d’affaires
menedżer – un manager, un cadre
„specjaliści z wysokimi kwalifikacjami” – des spécialistes hautement qualifiés

BRUTTO – T.T.C. [Toutes Taxes Comprises]
NETTO – H.T. [Hors Taxes]

5zł OD godziny – 5zł DE L’heure
5zł ZA godzinę – 5zł L’heure
stawka dzienna – taux journalier, tarif journalier
stawka godzinna – taux horaire, tarif horaire

„kontrakt nie został przedłużony” – le contrat n’a pas été réconduit

Mieszkanie cd.

2010-07-05T14:34:00.000-07:00

MIESZKANIE

Była już notka w tej kwestii, ale nie zaszkodzi uzupełnić ją jeszcze linkami. Poniżej namiary na colocation, ale można też tu znaleźć ogłoszenia dotyczące pojedynczych mieszkań: location des appartements, studios etc.

LINKI

portal kijiji.fr:
http://languedoc-roussillon.kijiji.fr/f-Immobilier-Colocations-W0QQCatIdZ44

portal vivastreet.fr
http://montpellier.vivastreet.fr/annonces-colocation+montpellier

portal crij.org
http://www.crij.org/annonces/logements.html

topannonces.fr
http://www.topannonces.fr/petites-annonces--colocation---herault.html

yakaz.fr
http://immobilier.yakaz.fr/results.php?univ=housing&v=txt&from=form&f=&what=montpellier&housing-type=roommates

ogłoszenia polonii francuskiej http://ogloszenia.polonika.eu/index.php
http://ogloszenia.polonika.eu/index.php?catid=20

colocation.fr
http://www.colocation.fr/list_annonces.php?action=offre&from=home

W celu zrozumienia skrótów z ogłoszeń mieszkaniowych, polecam zapoznać się z mini-słownikiem dot. nieruchomości (francusko-angielski) :
http://languedoc.angloinfo.com/countries/france/propjargon.asp

Legalny pobyt we Francji

2010-07-05T14:20:00.000-07:00

LEGALNY POBYT

Po pierwsze:
http://vosdroits.service-public.fr/particuliers/F15755.xhtml

„Tout étranger âgé de plus de 18 ans, souhaitant séjourner en France plus de 3 mois, doit posséder une carte de séjour.

Des accords internationaux peuvent déroger à ce principe. C'est le cas, par exemple, pour les citoyens de l'Espace économique européen (EEE) et suisses.”

W wolnym tłumaczeniu oznacza to, że każdy pełnoletni cudzoziemiec, planujący pobyt we Francji dłuższy niż 3 miesiące powinien posiadać kartę pobytu (carte de séjour). Jednakże, ten przepis przestaje obowiązywać w momencie gdy dany kraj (tu: Polska) ma podpisane jakieś dodatkowe umowy w tej kwestii. Jest to przypadek np. obywateli EOG (Europejskiego Obszaru Gospodarczego) oraz obywateli Szwajcarii.

Polska przystępując do Unii Europejskiej 1 maja 2004, przystąpiła też do EOG (fr. EEE, l'Espace économique européen). Tym samym, otworzyły się rynki pracy w niektórych krajach, a w innych musieliśmy trochę poczekać. Jeśli chodzi o Francję, to rynki otworzyły się z dniem 1 lipca 2008 r., a co za tym idzie, od 1 lipca 2008 obywatele Polski NIE MUSZĄ wyrabiać ani kart pobytu (carte de séjour), ani zdobywać pozwoleń na pracę (permis de travail). [1]

POBYT DŁUŻSZY NIŻ 3 MIESIĄCE

Oficjalnie, pobyt dłuższy niż 3 miesiące we Francji, podpada pod kilka warunków [1]. Te warunki to:

1. Poświadczenie, że mamy tam zaklepaną pracę lub już tam pracujemy,
2. Poświadczenie, że dysponujemy wystarczającą sumą by móc się samodzielnie utrzymać we Francji (tak by nie stać się „ciężarem” dla państwa francuskiego)
3. Poświadczenie, że studiujemy lub będziemy studiować we Francji [pod ten punkt podpadają Erasmusi], mamy się z czego utrzymać, mamy stosowne ubezpieczenie zdrowotne (EKUZ, ISIC, EURO<26,>
4. Mamy mniej niż 21 lat i jesteśmy dzieckiem, małżonkiem, rodzicem, towarzyszem życia obywatela, który wypełnia punkty 1 i 2
5. Jesteśmy małżonkiem lub dzieckiem obywatela, który wypełnia punkt 3

Kiedyś musieliśmy oficjalnie zarejestrować naszą obecność na terytorium francuskim w najbliższej prefekturze lub w ratuszu, po upływie 2 miesięcy, a przed upływem 3 miesiąca, w przeciwnym razie byliśmy postrzegani jako cudzoziemcy na „nielegalu” (qui sont dans une situation irrégulière (clandestine)) i jak nas nakryli, to mogli nas odesłać do naszej ojczyzny. TERAZ jednak, od 1 lipca 2008 r., jako obywatele UE nie musimy wyrabiać karty pobytu we Francji [2].

Co robić więc gdy ktoś (np. pracodawca) ma wątpliwości? Przede wszystkim doczytać na stronie departamentu / miasta w którym mamy zamiar przebywać, czy ratusz / prefektura prowadzi rejestrację cudzoziemców (np. Prefektura paryska [3] ?). W niektórych departamentach zalecana jest rejestracja w prefekturze (prefecture) / ratuszu (mairie) jeśli planujemy nasz pobyt we Francji na dłużej niż 3 miesiące. Studentów na Erasmusie to nie dotyczy, gdyż mają podpisane umowy na czas określony z uczelnią francuską, zdobywają zatem oficjalny status „studenta”(étudiant, étudiante). Jeśli jednak chcemy koniecznie mieć kartę pobytu, to najbliższa prefektura może nam wydać taki dokument. Do wyrobienia tegoż potrzebne nam będą:

Ważny paszport lub dowód osobisty,
3 zdjęcia (en face, 3.5 x 4.5 cm),
Jakiś dowód, że istotnie mieszkamy teraz we Francji (może to być rachunek na nasze nazwisko za czynsz, prąd, gaz, wodę lub umowa najmu),
Jeśli mieszkamy u kogoś, to podpisane przez tamtą osobę oświadczenie, że u niej mieszkasz, ksero jego/jej dowodu osobistego oraz ostatni rachunek za czynsz/prąd/gaz/wodę na jego/jej nazwisko,
Jeśli już tam pracujemy, to pokazujemy również naszą umowę o pracę.

Prefektura Languedoc-Roussillon [4], pod którą podpada Montpellier, prowadzi wprawdzie rejestr cudzoziemców, ale NIE DOTYCZY to obywateli krajów UE.

-----
źródła:

[1] http://www.rhone.gouv.fr/web/582-le-sejour-des-europeens.php
[2] http://sos-net.eu.org/etrangers/externe/docentr.htm#dispense
[3] http://www.prefecturedepolice.interieur.gouv.fr/Vos-demarches/Ressortissants-etrangers/Titres-de-sejour/Europeens?&spl_f=
[4] http://www.languedoc-roussillon.pref.gouv.fr/demarches/titredesejour.shtm

Muszle, muszelki...

2010-03-25T10:27:00.000-07:00

W poniższym poście znowu poruszymy temat morza :D. Tym razem przyjrzymy się kilku muszlom występującym na wybrzeżach morza Śródziemnego.

Starałam się znaleźć nazwy poszczególnych muszli, ale konchologia to trudna i wymagająca dziedzina nauki :/ ...w miarę możliwości podaję więc nazwy angielskie, łacińskie oraz polskie.
Wszelkie uwagi konchologiczne mile widziane w komentach :)
Enjoy!

cztery najpopularniejsze muszle:
u góry z lewej: okładniczka
u góry z prawej: omułek jadalny
u dołu z prawej i z lewej: sercówka jadalna

[?]

mix chlamys varia z rodziny pectinidae [?]

mix pectinidae [?]

patella caerulea Linnaeus [?]

La coquille Saint-Jacques [Pecten jacobaeus/maximus?], czyli przegrzebek zwyczajny :)

ostreidae [?] , ostrygi?

common cockle [Cerastoderma edule] - czyli sercówka jadalna,
[typ rudy, zwany przez nas "wróblami" ;)]

common cockle [Cerastoderma edule] - czyli sercówka jadalna,
[typ szary, zwany przez nas "gołębiami" ;)]

(pierwsza z prawej: mactra stultorum [?])

mix mactridae [?]

blue mussel [Mytilus edulis], zwany także omułkiem jadalnym :)

1A, 1B - shark eye [Neverita duplicata]

Jackknife clam [ensis directus], czyli okładniczka :)

...a na koniec kwestia rozmiaru:

...czyli największe kontra najmniejsze :D

ekhm... kłaczek?

Mtpllr trip - newsy

2010-02-26T11:01:00.000-08:00

Oczywiście, nie mogłam się powstrzymać i wpadłam odwiedzić "stare kąty" ;). Jakież było moje przyjemne zdziwienie, gdy w kuchni mojego ex-akademika zobaczyłam to:

Postęp, moi mili Państwo, Postęp :D!
Budynki E i F zostały odmalowane, a "sprzęt kuchenny" jak widać - odnowiony. Tradycyjne kuchenki zostały zastąpione kuchenkami indukcyjnymi :
Ciekawe, czy woda się szybciej na nich gotuje?

<< Flaming >> en voyage!

2010-01-21T11:59:00.000-08:00

CO: wyjazd
KIEDY: między 25.01.2010 a 12.02.2010
GDZIE: Montpellier, France

Flaming en voyage!

Tak, jak zapewne się domyśliliście na erasmusie w Montpellier byłam między 05.01.2009 a 15.07.2009, natomiast kolejne notki pisałam już z Polski. Na szczęście, nadarzyła się okazja powrotu do Montpellier :) , toteż jeśli ktoś ma jakieś pytania lub prośby o zdjęcia/informacje możliwe do osiągnięcia tylko i wyłącznie na miejscu, to zapraszam do Komentarzy :)
[lub na e-mail podany po prawej]

Przykładowa Lista Rzeczy do Spakowania

2009-12-28T08:18:00.000-08:00

Spakować się na (pół)roczny wyjazd nie jest łatwo, ale nie jest to niemożliwe (jak się z początku zdaje). Trzeba wziąć pod uwagę kilka czynników, m.in.: okres wyjazdu, porę roku, ilość dopuszczalnego w transporcie bagażu, przydatność poszczególnych rzeczy... Chaotyczne pakowanie, czyli wrzucanie wszystkiego jak leci, brzmi może zabawnie w opowiadaniach, ale w przypadku dłuższego wyjazdu jest całkowicie nieskuteczne. Jak zatem zacząć porządne pakowanie? – od zrobienia Listy Rzeczy do Spakowania. Brzmi to może nieco pedantycznie, ale ułatwi wam to ogarnięcie wszystkich rzeczy, a pod koniec wyjazdu uprości powrotne pakowanie.

A zatem lista.
Najpierw, w zależności od tego jakim środkiem transportu będziemy podróżować, należy wybrać do czego [walizek, toreb, worków, plecaków] się pakujemy. W samolotach limit bagażu często wynosi od 5 do 15 kg, natomiast w autobusach nawet do 40 kg.

Samoloty: http://www.eprzeloty.pl/1,Dozwolona_ilosc_bagazu.html

Autokary: http://www.intercars.pl/?&mid=warunki

Zastanówmy się też, ile jesteśmy w stanie fizycznie sami unieść!

W moim przypadku wyjazd był półroczny, a przejazd odbył się autokarem. Do dyspozycji miałam:

1. Dużą walizkę,

2. Duży plecak,

3. Średni plecak,

4. Torbę na laptopa

5. Reklamówkę

Listę Rzeczy do Spakowania podzieliłam więc na kilka mniejszych list, uwzględniając RODZAJ pakowanych rzeczy [sprzęt elektroniczny, ubrania, kosmetyki, żywność, papiery, kuchnia].

Mój podział wyglądał tak:

# Kuchnia:

czajnik elektryczny,
termos,
garnek [litrowy] + pokrywka,
patelnia + pokrywka,
sztućce: łyżki [x2], widelce [x2], noże [x2],
nóż do krojenia,
łyżka drewniana,
płyn do mycia naczyń*,
proszek do prania*,
otwieracz do puszek,
otwieracz do butelek,
obierak do warzyw,
kubek
deseczka do krojenia,
gąbeczki do mycia naczyń,
szmatka kuchenna,
szczypczyki do prania,
sznurek do wieszania prania :)

# Kuchnia bis– przyprawy, konserwy, etc.

pieprz,
sól,
oregano,
bazylia,
cynamon,
curry,
imbir
puszkowana szynka [x2],
kabanosy,
zupki chińskie,
ryż w torebkach
etc.

# Łazienka:

Kosmetyczka 1 [krem z filtrem, żel pod prysznic, mydło, dezodorant, balsam do ciała, szampon, pasta do zębów, szczoteczka do zębów, grzebienie, kremy, mleczko do demakijażu, zmywacz do paznokci, etc...]
Kosmetyczka 2 [cienie, tusze, pudry, etc...]
Biżuteria
Leki [Aviomarin, aspiryna, Ibuprom, Nospa, plasterki, bandaż, syrop na kaszel]

# Papiery:

dokumenty uczelni francuskiej i polskiej
czyste kartki A4
zeszyty,
długopisy,
segregator,
słowniki [MicroRobert, słownik pl/fr, etc...]
zeszyt z przepisami kuchennymi
notatki z zajęć [to jak was czeka egzamin w Polsce do zdania...]

# Sprzęt elektroniczny:

laptop
karta wifi [jeśli nie masz wbudowanej, a jeśli masz, to upewnij się czy odbiera 11 kanał – na tym kanale nadaje sieć Crousu]
kabel krótki LAN [RJ-45, o taki: http://pl.wikipedia.org/wiki/RJ-45 - będzie potrzebny do podłączenia się do sieci web oferowanej przez Crous, jeśli w budynku nie ma wifi]
przedłużacz [ha! Gniazdka nie zawsze są pod ręką]
pendrive,
kilka czystych płytek CD lub DVD
słuchawki z mikrofonem [do skype’a !]
komórka + ładowarka
baterie ładowalne + ładowarka
aparat fotograficzny + karty SD

# Szafa:

spodnie [ze 3-4 pary: wyjściowe, sportowe, codzienne, etc...]
spódnice & sukienki [dotyczy Pań :P]
bluzy & swetry [ze 3]
koszulki [x8-10]
skarpetki [x12]
majtki [x12]
kurtka lub płaszcz
parasol
buty [klapki, trampki, jakieś sportowe-wodoodporne, jakieś wyjściowe, etc...]
torebki
ręczniki [mały i duży]
kostium kąpielowy + czepek [na basen może się przydać]
pidżamy [x2]

# Inne:

śpiwór
poduszka
koc
śpiewniki
linka rowerowa [mnie się akurat przydała :P]
rękawiczki rowerowe
[etc...]

Następnie rzeczy należy rozdzielić tak, by najcięższe i największe były w dużych walizkach [torbach], a mniejsze i te, które będą nam potrzebne w czasie podróży - w bagażu podręcznym. W moim przypadku, w Dużej Walizce znalazły się: sprzęt elektroniczny, „kuchnia”, „łazienka”, część „papierów”...W Dużym Plecaku znalazły się wszystkie ciuchy oraz buty, natomiast w Średnim Plecaku – żywność, aparat foto i rzeczy niezbędne mi w podróży. W Torbie na laptopa znalazł się oczywiście laptop wraz z dodatkami w postaci słuchawek, części dokumentów uczelnianych oraz BILETY i trasa przejazdu. Do reklamówki włożyłam zwinięty koc, poduszkę i śpiwór.

# Do luku bagażowego poszły: Duża walizka, Duży plecak,

# Do autokaru zaś – Średni Plecak, Torba z laptopem oraz reklamówka.

Warto też oznaczyć jakoś nasze bagaże [np. zawiązaną kolorową sznurówką], gdyż w ten sposób łatwiej je znajdziemy podczas zmian autokarów. Do każdego bagażu powinniśmy także włożyć kartkę z naszym imieniem i nazwiskiem oraz danymi kontaktowymi (w razie zgubienia). Co prawda, kierowcy oznaczą nasze bagaże nalepkami z numerem (w chwili przydziału część nalepki z numerem zostanie też naklejona na nasz bilet), ale przezorny zawsze ubezpieczony ;)

Joyeux Noël!

2009-12-24T13:08:00.000-08:00

Drodzy Czytelnicy i Czytelniczki bloga Tańcząca z Flamingami,
Wbrew laickim zwyczajom francuskim, życzę Wam wszystkiego najlepszego z okazji Świąt,
dużo zdrowia, szczęścia i radości, dalekich wojaży i uśmiechu na twarzy ! ;)

Joyeux Noël!

Alternatywa dla akademika...czyli gdzie jeszcze znaleźć dach nad głową.

2009-12-04T05:38:00.000-08:00

[materiały CROUS]

Koszyk cen [ceny żywności styczeń-luty 2009]

2009-11-02T12:27:00.000-08:00

Dzisiejsza notka poświęcona będzie cenom żywności we Francji. Wcześniej, będąc w Polsce, nie zwracałam zbytniej uwagi na to, że konkretny produkt, w zależności od sklepu, kosztuje o kilka groszy więcej czy mniej. We Francji jednak zaczęłam się pilnować, gdyż zbyt wiele euro przeciekało mi przez palce, a budżet miałam naprawdę skromny.

Pewnego więc dnia wzięłam kajecik, ołóweczek i ...odwiedziłam osobiście kilka znanych mi sklepów (SHOPI, Intermarché, Leader-Price, Lidl, Ed i Monoprix) i spisałam ceny pewnych często przeze mnie kupowanych produktów. Następnie dokonałam porównania, w którym najważniejszym kryterium była CENA*.

Przy okazji wyszło, że:

każdy ze sklepów specjalizuje się w konkretnych dziedzinach, [np. dobre i w miarę świeże owoce oraz warzywa kupimy w Intermarché, szeroki wybór tanich mięs mamy w Edzie, a z kolei w Monoprix są najlepsze wina]
najtańszy produkt we francuskim supermarkecie może spokojnie konkurować jakością z produktami sprzedawanymi w Polsce.
Mięso i ryby są potwornie drogie!
Stosunek złotego do euro był wówczas jak 4:1, natomiast ceny „odczuwane” były jak 2:1. Przykład?

Weźmy taki bilet jednorazowy – 1,30 e.
W przeliczeniu na złotówki cena tego biletu wynosi ok.5 zł.
Jednakowoż w Warszawie bilet normalny kosztuje obecnie 2,80, a w Krakowie 2,50.
Czyli stosunek mamy mniej więcej jak 4:1:2

A zatem, w skład podstawowego koszyka dóbr* weszły: 1 bagietka, pomidory (1 kg), 1 butelka wody, 1 paczka makaronu, 1 słoik pasty czekoladowej, papier toaletowy (12 rolek).

Co do pozostałych wybranych produktów*, zawęziłam porównanie do 4 sklepów: SHOPI, Leader-Price, Lidl oraz Intermarché (gdyż do 3 pierwszych miałam najbliżej pieszo).

*Tabelki są niestety niekompletne, bo miewali czasem une rupture du stock :P.

Erasmus: instrukcja obsługi 4 – wyjazd, formalności

2009-10-18T06:18:00.000-07:00

Nadeszła ta smutna pora – zbliża się koniec erasmusowego wyjazdu :[...

Formalności wyjazdowe sprowadzają się do kilku punktów:

Uczelnia
Telefon
Akademik
Bank

UCZELNIA

Zazwyczaj w ostatnim, trzynastym tygodniu semestru odbywają się zaliczenia. Zaliczenia mogą mieć formę dossier [czytaj: praca semestralna od 3 do 15 stron], examen écrit / épreuve écrite [egzamin pisemny, test] lub examen oral / épreuve orale [egzamin ustny]. Francuski system oceniania różni się od systemu polskiego – oceniani jesteśmy w skali 1 do 20, zaliczamy od 10/20:

Różni profesorowie mają różny sposób informowania nas o wynikach. Mogą to być imienne listy (wywieszone najczęściej na tablicy obok sali w której dany profesor miewa dyżury), czasem ocenę dostajemy mejlem uniwersyteckim, a niekiedy wystarczy tylko przyjść na ostatnie zajęcia (lub dyżur) by się tego dowiedzieć. W każdym przypadku należy jednak zadbać o swój interes, czyli uzyskać pisemny dowód w postaci attestation de notes:

[które dla Paul Val wygląda tak]

Druczek attestation de notes otrzymamy w biurze Erasmus naszej uczelni. Tam też składamy ich zebrany komplet. Oceny zostaną wpisane do uczelnianego systemu ENT [dział documentation / notes], a my dostaniemy arcy-ważny-dokument, czyli Transcript of Records. Na podstawie tego dokumentu będziemy rozliczani z Erasmusa na polskiej uczelni!

Innym dokumentem, który warto zdobyć przed powrotem do Polski, jest Letter of Confirmation. Zawiera on potwierdzone daty naszego pobytu. Na jego podstawie otrzymamy wyrównanie do stypendium Erasmus (jeśli je pobieraliśmy ; jest to ok.40-60 E wyrównania za każdy miesiąc pobytu) lub zwrot kosztów podróży (jeśli nie mieliśmy stypendium ; jest to ok. 200 E jednorazowej wpłaty).

UWAGA: Jeśli wasza uczelnia zagraniczna nie posiada własnych wzorów dokumentów, to kopie Learning Agreement, Załącznika do Learning Agreement*, Transcript of Records oraz Letter of Confirmation znajdują się w przewodniku „LLP-Erasmus: Krok po Kroku”, jaki student dostaje w Biurze Współpracy z Zagranicą swojej uczelni.

*w Załączniku do LA precyzujemy dwie rzeczy: a) czy zostaną nam uznane punkty kredytowe za kursy językowe b) czy mamy jakieś różnice programowe do odrobienia po powrocie.

TELEFON

Tu drogi są dwie: albo można oddać kartę SIM tam gdzie ją kupiliśmy [tak robi np.Virgin Mobile] albo sobie zachować numer :] (co się sprawdza jak nie podawaliśmy zagranicznym znajomym swojego numeru polskiego).

AKADEMIK

Z Akademikiem jest chyba najwięcej roboty i planowania. Po pierwsze, trzeba się już w marcu zastanowić do kiedy zostajemy w akademiku, ponieważ zaczynają pojawiać się w sekretariacie druczki o przedłużenie pobytu a) do końca czerwca b) do końca lipca c) do końca sierpnia. Po wypełnieniu ich druczku, dostaniecie Attestation de Residence (z dokładnymi datami waszego pobytu w akademiku).Uwaga, pokój drożeje w lipcu i sierpniu!

Po drugie, trzeba się zastanowić co oddajemy, co sprzedajemy, a co wyrzucamy. Małe rzeczy (garnki, talerze, sztućce) i meble (stoliki z IKEA, doniczki, lampy, etc.) możemy wystawić na sprzedaż na jakieś 2 tygodnie przed wyjazdem lub też oddać znajomym zostającym jeszcze w akademiku. Większe i ważniejsze rzeczy - jak lodówka – wystawiamy najwcześniej na tydzień przed wyjazdem. Powód jest chyba oczywisty :].

PS. Uwaga na ceny! We wrześniu i październiku ceny małych, używanych lodówek zaczynają się od 40e, gdyż każdy potrzebuje lodówki. Odwrotna sytuacja ma miejsce w kwietniu/maju, gdyż wtedy wszyscy pozbywają się rzeczy, bo kończy się rok akademicki – wówczas lodówka tanieje do 20e [sic!]. Jeśli doczekamy do czerwca, możemy „załapać się” na studentów wakacyjnych lub stażystów – oni chętnie kupią od nas lodówkę, a jeszcze nie są wkręceni w lokalny akademicki rynek :P

Po trzecie, trzeba przemyśleć etap pakowania. Co jest nam potrzebne codziennie? Co, od czasu do czasu? Co można wyrzucić? Pakowanie całego (pół)rocznego dobytku to nie jest robota na 3 h, to robota na całe 2 dni! Wygarnijcie wszystko z szaf i zróbcie małą inwentaryzację: Spiszcie działami (kuchnia, łazienka, pokój) wasz dobytek. Oddzielcie rzeczy potrzebne codziennie od rzeczy, które w zasadzie możecie już spakować do walizki (np. kurtka zimowa, część butów, swetrów, garnków etc.). Wyrzućcie niepotrzebne rzeczy (puste słoiki, puszki, pudełka po herbatach, etc.). Poszukajcie czy na drzwiach nie ma instrukcji od Agent de Service, dotyczących wyprowadzania się z akademika (co należy umyć, uprać, sprzątnąć itp.)

Jeśli to wasz przedostatni dzień w akademiku, złóżcie podstawową pościel (jw.), umyjcie szafki, okna i podłogi, a najważniejsze umówcie się z femme de ménage na état de lieu. Identycznie jak na początku pobytu pokój zostanie oceniony i dostaniecie karteczkę z pieczątką, który to dokument zanosimy do sekretariatu / na loge. Bez tego mogą was obciażyć 15e za sprzątanie albo nie zwrócą wam kaucji.

Jeśli to wasz ostatni dzień w akademiku, to état de lieu warto zrobić przed 11.00. Wtedy gładko wymeldujecie się do 16.00 w sekretariacie, zwrócą wam kaucję itp. Jeśli z jakiś przyczyn zrobicie to później, tzn. po 16.00, to wymeldowanie odbywa się na loge, ale i tak musicie wrócić następnego dnia, żeby uregulować sprawy z sekretariatem akademika.

Jak przebiega wymeldowanie? Z karteczką z état de lieu, bagażami i kluczami zgłaszacie się w a) sekretariacie >> wtedy oddajecie klucze na loge, papier z état de lieu w sekretariacie, wypełniacie suivi de courrier (ważne miesiąc przekierowanie poczty z adresu skrzynki waszego pokoju w akademiku na inny adres, może być domowy) i otrzymujecie zwrot kaucji**. Jeśli nie zdążyliście do sekretariatu, to powyższe czynności uskuteczniacie z dyżurnym na loge (btw, loge posiada skrytkę bagażową), a po kaucję idziecie dnia następnego do sekretariatu.

**KAUCJA równa się sumie wpłaconej na początku pobytu. Standardowo i oficjalnie powiedzą wam, że zwrot tej sumy przeleją wam na francuskie konto za około...miesiąc. I nie ma inaczej. Tymczasem, nieoficjalnie możecie się postarać by wypłacili wam to tu i teraz gotówką. Jak? Jeśli jest koniec miesiąca, a powiedzieli wam, że nie mogą wam wypłacić kasy, bo jeszcze nie ma za was ALS od CAFu (bzdura, ALS wypłacany jest na początku miesiąca), to jedziecie do CAFu i prosicie o wydanie: Attestation de paiement, wyglądające tak:

Z tym papierem idziecie do sekretariatu i Uprzejmie Prosicie o Zwrot Kaucji. Jeśli to nie poskutkuje, to podajecie konto polskie (trudno) albo nr konta francuskiego znajomego (jak znajdziecie takiego...).

BANK

Zamknięcie konta we francuskim banku to tak samo prosta sprawa jak z jego otwarciem. Wystarczy podpisać kilka papierów (m.in. o zamknięcie konta i o zniszczenie karty). Kartę oddajecie, a oni dadzą wam kopię podpisanych przed chwilą papierów. Voila!

Erasmus: instrukcja obsługi 3 – przyjazd, formalności

2009-09-10T06:57:00.000-07:00

Załóżmy, że po wielu godzinach drogi i z całą furą bagaży dotarliście wreszcie do Montpellier. Punktem centralnym i odwoławczym jest Place de la Comédie, zwany także Place de la Com’ – tam też znajduje się Office de Tourisme, gdzie dostaniecie wszystkie potrzebne mapki i foldery o mieście.

Jeśli przylecieliście samolotem, to specjalna nawetka dowiezie was na Place de l’Europe, skąd tramem niebieskim [5 przystanków] lub autobusem dotrzecie na Place de la Comédie.
Rozkład jazdy nawetki: http://www.montpellier.aeroport.fr/layer.asp?nav=6_10_0
[1 przejazd nawetką – 5e ; 1 przejazd nawetka + tramwaj – 5,50e]

Jeśli przyjechaliście pociągiem, to wysiądziecie zapewne na Gare St.Roch, gdzie mają przystanek obie linie tramwajowe, autobusy, taksówki, a także po prawej od wyjścia znajduje się siedziba TAMu – gdzie możecie wyrobić sobie kartę miejską, uzyskać informacje o rozkładach jazdy autobusów, tramwajów i nawetek (zielone ulotki z numerami poszczególnych linii) oraz dostać mapkę komunikacji miejskiej („Plan du réseau”).

Jeśli przemęczyliście się autokarem, to zapewne wysiądziecie przy przystanku tramwajowym Sabines. Od Gare St. Roch dzieli was tylko 8 przystanków pomarańczową linią tramwajową. A dalej – jak wyżej.

###

Załóżmy więc, że dotarliście przed bramy waszego akademika...Co teraz?
Formalności przyjazdowe sprowadzają się do kilku punktów:

Akademik
Telefon
Bank
CAF
Plan zajęć

AKADEMIK:

Jeśli przyjechaliście po 16.00 nie liczcie na otwarty sekretariat :P. Tymczasowo więc meldujecie się na tzw. Loge (każdy akademik ma taką małą recepcję czy też portiernię) – zapewne poproszą was o pokazanie jakiegoś dowodu tożsamości oraz wpisanie imienia i nazwiska na listę mieszkańców akademika/do zeszytu (lub sami wpiszą te dane do systemu komputerowego). Dostaniecie wtedy klucz do pokoju, a jeśli macie szczęście to wam jeszcze pokażą w jakim budynku będziecie mieszkać...

Jeśli udało wam się dotrzeć w godzinach otwarcia sekretariatu (tzn. najcześciej 10 – 12 oraz 14 – 16) to meldujecie się najpierw na Loge, a potem w sekretariacie. W sekretariacie poproszą was o dowód tożsamości, ubezpieczenie (karta EKUZ), 2 zdjęcia [errr...chyba] oraz wpłatę za 1 miesiąc czynszu (oraz za kaucję, jeśli nie zrobiliście tego wcześniej przelewem za pomocą strony Crousu). Resztę info, jak nr telefonu, nr konta, potwierdzenie, że macie za co żyć we Francji (zaświadczenie o pobieranym stypendium) czy złożenie podania o dofinansowanie do mieszkania (CAF) możecie załatwić i podać później.

Aha, w ciągu następnych 2 tygodni powinniście zrobić „état de lieu”, słowem, zaprosić Agent de service (najczęściej jest nią femme de ménage > pani odpowiedzialna za poziom czystości w budynku w którym macie pokój). Podczas état de lieu możecie zgłosić np.brakujące żarówki w lampach czy też brak jakiegoś wyposażenia (wśród tego wymienionego na liście, którą otrzymacie).

Dobra rada: zaprzyjaźnijcie się z Agent de service! Pomoże wam, gdy mrówki postanowią zrobić inwazję na wasz pokój czy też gdy zabraknie wam środków czystości (do mycia podłogi, okien, naczyń itp.) – wtedy zawsze możecie się do niej zwrócić. Jest też na bieżąco z pocztą pantoflową akademika :]

Dobra rada 2: Jak najszybciej złóżcie w sekretariacie akademika podanie o ALS (Allocation de Logement Sociale), które załatwia CAF (Caisse d’Allocations Familiales). Swój CAF odnajdujemy po kodzie departamentu (dla Montpellier to 34000). Aby obliczyć przybliżoną wysokość dofinansowania możemy skorzystać z kalkulatora na stronie: www.caf.fr / étudiants / aide au logement, zakładka „calculez votre aide”. Na tej samej stronie, pod zakładką „faire une demande”, możemy również złożyć nasz wniosek on-line.

TELEFON

Ustalcie już na samym początku czy będzie wam potrzebny francuski numer telefonu. Jeśli staracie się o pracę czy też macie duże grono znajomych na miejscu, wtedy warto mieć numer francuski. Abonament czy pre-paid? To już od was zależy. Do wyboru macie: Auchan Mobile - Bouygues Telecom - Breizh Mobile - Budget Mobile - Carrefour Mobile - Coriolis Telecom - Débitel - Fnac Mobile - Futur Telecom - M6 mobile - Mobisud - Neuf Mobile - Nrj Mobile - Orange - SFR - Tele2 Mobile - Ten - Tiscali mobile - Transatel - Universal Music Mobile - Virgin mobile
Oto małe prównanko abonamentów:
http://www.comparatel.fr/portable/comparatif-abonnements/duree-1hp/to-1.htm
A tu kart pre-paid (trzeba kliknąć na poszczególnych operatorów):
http://www.comparatel.fr/portable/comparatif-abonnements/duree-carte/to-1.htm

Ale szczerze, to znajomi wybierali albo Virgin mobile (za najniższe taryfy na rynku 10e/miesiąc) albo Orange Mobicarte (za promocje), czasem Bouygues lub SFR. Aha, czasem w salonach sprzedaży trafiają się fajne promocje typu „2 numery za cenę jednego” albo „kup u nas starter a telefon dostaniesz gratis”. Przy kupnie startera w salonie poproszą was o pokazanie dowódu tożsamości, dostaniecie też oczywiście swoją kopię umowy. Płacić można albo kupując karty-zdrapki w Tabac Presse (rodzaj kiosku) lub w kasach supermarketów, on-line na stronie operatora, a czasem klikając odpowiednią komendę na wyświetlaczu w bankomacie.

BANK

Konto w banku francuskim jest absolutnie niezbędne we Francji. Potrzebne będzie m.in. do złożenia wniosku o ALS w CAFie (dofinansowanie do mieszkania), do comiesięcznego płacenia za akademik, do zakupów, do kupna biletów w automatach biletowych...etc.
Porównanie banków francuskich on-line:
http://www.linternaute.com/guides/categorie/78/index.shtml

[Ok., a teraz trochę prywaty] Osobiście miałam konto w LCL (Le Crédit Lyonnais), gdyż mają jedną ze swoich agencji tuż przy głównym wejściu do Université Paul Valéry, a więc niedaleko też od mojego akademika Vert-Bois. Bank serdecznie polecam– mili ludzie, prowadzenie konta Livret Jeune bezpłatne, a do tego do wyboru: karta Visa Mastercard (1,50e/miesięcznie) lub Visa Cléo lub Carte Bleue (każda za 1e/miesięcznie). Żadnych problemów whatsoever :]

CAF

...czyli Caisse d’Allocations Familiales to instytucja, w której możemy ubiegać się o ALS (Allocation de Logement Sociale) lub APL (l’Aide Personnalisée au Logement). Swój CAF odnajdujemy po kodzie departamentu (dla Montpellier to 34000). Następnie obliczamy przybliżoną wysokość dofinansowania jakie możemy dostać, korzystając z kalkulatora na stronie: www.caf.fr / étudiants / aide au logement, zakładka „calculez votre aide”. Na tej samej stronie, pod zakładką „faire une demande”, możemy również złożyć nasz wniosek on-line. Uwaga, jeśli otrzymujemy któreś z allocations, to do naszych obowiązków należy powiadomienie CAFu o wszelkich zmianach typu: zmiana adresu (tak, nawet jeśli chodzi tylko o zmianę numeru pokoju w tym samym budynku) czy zmiana numeru konta bankowego.

Plan zajęć:

Właściwie to... jadąc na zagraniczną uczelnię powinniście już w momencie wyjazdu wiedzieć na jakie przedmioty chcecie się zapisać ]:->...niemniej, po przyjeździe macie możliwość poprawienia swojego Learning Agreement. W teorii powinno się tego dokonać w ciągu 2 pierwszych tygodni od rozpoczęcia zajęć, w praktyce...można odesłać im to później :P. Ważne natomiast jest, by w biurze Erasmus (Service des Relations Internationales, http://www.univ-montp3.fr/ri/) wypełnić „Inscription pédagogique”. Cóż to? Ano nic innego jak deklaracja na które z zajęć chcecie chodzić w danym semestrze. Ponadto, w zasadzie na każdych zajęciach dadzą wam do wypełnienia kartkę, gdzie powinniście podać imię, nazwisko, numer legitymacji studenckiej, kod przedmiotu (prof. czasem sam wypełnia) oraz swój e-mail. Oczywiście, wraz z otrzymaniem legitymacji studenckiej, dostaniecie też konto pocztowe na serwerze uniwersytetu.

Audycja :}

2009-09-07T15:36:00.000-07:00

CO: audycja radiowa
KIEDY: wtorek, 08.09.2009 o 18.00
GDZIE: www.radioaktywne.pl

Jutro w RadiuAktywnym [www.radioaktywne.pl] od godziny 18.00 będzie miała miejsce AUDYCJA na tematy montpellierańsko-erasmusowskie - z moim skromnym udziałem :}
Zapraszam serdecznie!

Erasmus : instrukcja obsługi 2 – dojazd

2009-07-29T07:14:00.000-07:00

Czym dojechać do Montpellier?

samolotem
pociągiem
samochodem
autokarem
rowerem

Data przykładowa: 1 października [tydzień 28.09 – 04.10.2009]
Z: Warszawa

http://www.lotnisko-chopina.pl/

http://www.pkp.pl/

http://www.eurolinespolska.pl/ lub http://www.eurolines.pl/ || http://www.sindbad.pl/

DO: Montpellier

http://www.montpellier.aeroport.fr/

http://www.voyage-sncf.com/

http://www.eurolines.fr/

Długość trasy: ok. 2 200 km

SAMOLOT

Dla wielu najwygodniejsza i najszybsza forma transportu, dla innych – po prostu najdroższa. Wraz z pojawieniem się tanich linii lotniczych sprawa dojazdu powinna być prostsza. Jednakowoż muszę was zmartwić drogie przyszłe Erasmusy: NIE MA bezpośredniego TANIEGO połączenia do Montpellier. Upieracie się? Dobra, Air France oferuje wam przelot bezpośredni Warszawa/Montpellier za jedyne...3 826 zł. Oh yeah!

A teraz opcje z przesiadką:

a) PLL LOT + tania linia

Z przesiadką w Londynie/Brukseli/Hamburgu/Berlinie/Paryżu/inne?.
Cena: ok. 800+ zł [z opcją czekania na lotnisku na następny samolot nawet do 2 dni]

b) Tania linia + tania linia

Z przesiadką w Londynie/Brukseli/Hamburgu/Berlinie/Paryżu/inne?
Cena: ok. 600 - 800zł [z opcją czekania...i innymi przypadłościami tanich linii]

POCIĄG

PKP ma podpisaną umowę z SNCF, toteż wyszukiwarka na stronie PKP bierze pod uwagę Montpellier :]
Trasy mamy na przykład takie:

Warszawa-Szczecin-Berlin-Mannheim-ParisEst-ParisLyon-Montpellier [z 4 przesiadkami...]
Warszawa-Koln-Bruxelles-Avignon-Montpellier [z 3 przesiadkami...]
Warszawa-Koln-ParisNord-ParisLyon-Montpellier [z 4 przesiadkami...]
Warszawa-Berlin-Basel-Bern-Geneve-Lyon-Montpellier [z 5 przesiadkami...]

Czas przejazdu: od 20 do 28 godzin
Cena: no właśnie? Kiedy PKP uruchomi na stronie obiecywany moduł cenowy...?

*PS. możliwe są jeszcze kombinacje typu Warszawa/Paryż samolotem tanich linii, a potem pociągiem Paryż/Montpellier: 100e bez karty ; z kartą 12-25 [50e, ważna rok, potrzebne zdjęcie] za jakieś 30e.

SAMOCHÓD

Szczerze nie wiem ile potrzeba czasu by pokonać 2 200km... autokary obierały zazwyczaj trasy przez:

Polska-Niemcy-Francja
Polska-Czechy-Austria-Szwajcaria-Francja
Polska-Czechy-Austria-Włochy-Francja

Czas przejazdu: 2-3 dni [?]
Cena: zależna od ceny benzyny...

AUTOKAR

Z Polski kursują:

Eurolines http://www.eurolinespolska.pl/ lub http://www.eurolines.pl/
Sindbad http://www.sindbad.pl/

Trasy jak powyżej.
Cena: zależy jak wcześnie zarezerwujesz, w tej chwili [koniec lipca] na podaną wyżej datę:

Sindbad – 500zł
Eurolines – brak danych na stronie polskiej [za wcześnie jeszcze], na stronie francuskiej od 67 do 99 euro.

ROWER

Dla odważnych ;]
Znajomi kiedyś policzyli, że przy ok. 100 km dziennie podróż zabrała by im jakieś 20 dni...

Festiwal Fanfar

2009-07-25T10:03:00.000-07:00

Idę sobie pewnego pięknego czerwcowego dnia ulicą Faubourg de Boutonnet i zastaję taki oto obrazek:

O cóż może chodzić? święto Kostiumów Kąpielowych? Otóż nie...

...to czternasty Festiwal Fanfar!

Raz do roku wielbiciele instrumentów dętych spotykają się w dzielnicy Beaux-Arts by uczcić Festiwal Fanfar. Starsi i młodsi, mali i duzi, dziadkowie, rodzice i dzieci, wszyscy razem łączą się w radości wspólnego muzykowania na świeżym powietrzu. Oczywiście, zwyczajem francuskim, nie może zabraknąć też jedzenia i picia, a więc: smażone ośmiorniczki, frytki, wino, piwo, itp – na rozłożonych na środku placu stołach. Plac przy Esplanade de la Musique jest na tyle duży by pomieścić wszystkich, a na tyle mały by czuć było kameralną atmosferę niedzielnego pikniku. Zespoły z zagranicy również mile widziane ;]

rzeczone instrumenty
i zespoły:

filmik:

Pan Panterka?

[cdn]

FISE Montpellier 2009

2009-06-23T08:34:00.000-07:00

FISE czyli święto sportów ekstremalnych [Festival International des Sports Extrêmes] swymi początkami sięga 1997 roku, kiedy to Hervé André-Benoit, student montpellierańskiego Sup de Co, rzuca pomysł organizacji 3 dniowych zawodów w dircie, funboardzie oraz zjeździe po rampie. Festiwal odnosi sukces i rok później, oprócz sponsorów, pojawiają się dwie nowe dyscypliny: Street i Kitesurf. Wkrótce dołączają kolejne: wakeboard, snowboard, ski- oraz mototrial, ski freestyle, skateboard, BMX [Street, Dirt, Mini a Spine, Flat], roller [Street, Mini a Spine, a od tego roku również kategoria wyłącznie dla dziewcząt], Mountain Bike Slopestyle. Od 2007 roku zawody odbywają się wzdłuż brzegów Lezu, niedaleko Place de l'Europe:

FISE za dnia:

Trasa:
FISE nocą:
I oczywiście, FILMIKI :D!

Les trompe-l'oeils de Montpellier

2009-06-10T09:05:00.000-07:00

Jedną z atrakcji turystycznych Montpellier jest malarstwo iluzjonistyczne, czyli tak zwane trompe-l'oeil, obecne na fasadach niektórych budynków. Czerwona mapa Office de Tourisme de Montpellier wskazuje 5 takich murali. Jeśli chcemy zobaczyć je wszystkie, najłatwiej zacząć wycieczkę od Place de la Comédie.

Z Place de la Comédie podążamy Rue de la Loge, następnie skręcamy w pierwszą lepszą uliczkę na lewo, tak by dotrzeć na Place Saint Roch. Tam znajdziemy pierwsze trompe-l'oeil:

Trompe-l'oeil na Place Saint Roch, 2005
wykonane przez kolektyw 7e SENS
http://www.7e-sens.fr/

Z placu podążamy Rue du Four des Flammes aż do Boulevard du Jeu de Paume, gdzie skręcamy w lewo. Dochodzimy do małego Place E.Adam, tam znajduje się drugi mural:

Trompe-l'oeil na Place E.Adam, 2007
wykonane przez kolektyw Mad'Art
http://www.madart.fr/

Kilka metrów dalej mamy następny:

Trompe-l'oeil na Place Saint Denis, 2006
wykonane przez kolektyw CitéCréation
http://www.cite-creation.com/

Stąd skręcamy w lewo, w Rue du Grand Saint Jean, i na Place de Strasbourg jeszcze raz w lewo [najlepiej w rue Farges, a potem w rue Isidore Girard]. Powinniśmy dotrzeć do Place Fr.Jaumes:

(brak danych)

Następnie, wracamy się na rue du Pont de Lattes, którą dochodzimy do Boulevard de Strasbourg i wzdłuż torów linii Tam docieramy do ostatniego wielkiego muralu przy brzegach Lezu:

Trompe-l'oeil przy Avenue des droits de l'homme, 2007
wykonane przez kolektyw Mad'Art
http://www.madart.fr/

Bibliografia:
http://www.trompe-l-oeil.info/Trompeloeil/accueil.htm

Sète - part II

2009-06-07T07:06:00.000-07:00

[c.d]

wieniec pogrzebowy z barwionego szkła

Po opuszczeniu cmentarza, zagłębiamy się w wąskie uliczki Sète:

kościół pod wezwaniem Świętego Ludwika
(l'église Saint-Louis)

merostwo

No, a na koniec wycieczki, rzeźba przedstawiająca gigantyczną ośmiornicę [le poulpe, zwaną też tutaj w języku lokalnym (sétois, francitan) "le pouf(f)re"] w towarzystwie dwóch delfinów:

Pełna nazwa rzeźby brzmi : Un Poulpe dans le port,
data powstania: 1987,
autor: Pierre Nocca.**

Bibliografia:
Korzystałam, m.in. z:
- http://www.ot-sete.fr/
- * http://fr.wikipedia.org/wiki/Sete
- ** http://www.petit-patrimoine.com/fiche-petit-patrimoine.php?id_pp=34301_1
- http://www.linternaute.com/sortir/escap/sud/sete/diaporama/5.shtml
- http://www.evene.fr/culture/lieux/theatre-de-la-mer-7458.php

Sète - part I

2009-06-05T04:53:00.000-07:00

Sète, zwane także "niebieską wyspą", znajduje się jakieś 30 km w linii prostej od Montpellier. Najprościej dojechać tam można pociągiem z Gare St. Roch (~20 min) ; cena biletu zależy od wybranej pory dnia - bilet docelowy z Mtpllr > Sète ok.10 rano kosztował 3.90 €, powrotny ok. 16 - 5.10 €.

Dworzec w Sète

Dworzec w Sète (detal)

Pierwsze, co się rzuca w oczy po wyjściu z dworca, to niezliczona ilość żaglówek pływających po kanałach.

A żeby nie było, że tylko sepia, kilka fotek w kolorze (w tle góra Saint-Clair) :

canal Royal

Idąc brzegiem Canal Royal, powinniśmy wkrótce natrafić na Izbę Handlu i Przemysłu w Sète, mieszczącą się w budynku "Palais Consulaire", zaprojektowanym przez Adolphe Dervaux.

A jak mowa o handlu, to nie sposób nie wspomnieć o tutejszych targach:

Ale Sète słynie przede wszystkim ze swojego ogromnego portu:

w oddali latarnia morska St. Louis

I tu dochodzimy do morza [morze! morze! morze!] :

na lewo...

...na środku...

...i na prawo.

Mo-o-o-o-o-rz-e

Można się oczywiście na chwilę odwrócić od morza...

...ale ono zaraz przyciągnie was z powrotem.

"...bo niebo jest niebieskie, a morze - zielone..."

Tymczasem, pójdziemy sobie w prawo, i zaczniemy się wspinać na uroczą górkę, by obejrzeć port w całości:

Théâtre de la Mer założony przez Jeana Vilar w 1960,

działający w XVII-wiecznej fortecy zbudowanej wedle planów markiza de Vauban.
[od strony morza wygląda tak: LINK ]

...lecz po drodze zejść można na manowce...o, pardon, figowce:

Ale tak naprawdę, wspinamy się tu po to, by ujrzeć legendarny cmentarz morski, czyli Le cimetière marin !!
I tak, droga wycieczko, to o tym cmentarzu pisał Paul Valéry ! I tak, to tutaj znajduje się grób tego poety.

Trochę detali:
...i wreszcie Grób Poety:
[c.d.n.]

Królestwo Żelek - cukiernia Nefretiti

2009-05-17T03:14:00.000-07:00

Adres: Allée Jules Millau
(przy końcu rue Foch, naprzeciw Prefektury)
34000 - Montpellier

Oto jedno z dwóch miejsc (drugie jest przy Polygonie), gdzie można się obkupić w żelki wszelkich smaków, rozmiarów i kształtów! Mimo skromnych rozmiarów cukierni, skojarzenie z "Miodowym Królestwem" w Hogsmeade jest jak najbardziej prawidłowe :]

Witajcie w Królestwie Żelek !!!
Smacznego ;)!

Zagadka: co to jest?

2009-05-16T10:28:00.000-07:00

Alternatywa dla Resto-U, czyli jak zrobić obiad w akademiku...

2009-05-09T04:28:00.000-07:00

Specyfika kuchni akademickiej, czyli czym dysponujemy:

2 plaques-rechauds (jw. słowem, palniki elektryczne wyłączające się same po 3 minutach, o ustawieniu min. 0, max 6 – max. temperatura 180..?)
czajnik elektryczny
lodówka
garnek 1 l
patelnia
miska ceramiczna (mała)
miska plastikowa (duża)
talerz (duży i płaski)
łyżka, widelec, nóż..
zapalniczka :]

Propozycja nr 1: Kuskus Pesto

1 szklanka kuskusu
2 łyżki zielonego Pesto
3 łyżki tartego sera (może być Emmental)
sól

# Gotujemy wodę w czajniku. Wsypujemy kuskus do miseczki, doprawiamy solą. Zalewamy i czekamy aż nasiąknie. Do kuskusu dodajemy 2 łyżki zielonego Pesto, posypujemy tartym serem, całość mieszamy i voilà!

Propozycja nr 2: Tortilla

3 małe ziemniaczki
1 marchewka
2 jajka
olej (lub masło)
sól, pieprz, oregano, bazylia

# Marchewkę i ziemniaki kroimy w kostkę, podsmażamy na patelni. Do usmażonych warzyw dodajemy 2 jajka, intensywnie mieszając (tak jak omlet), a potem całość posypujemy solą, pieprzem, oregano, bazylią i przykrywamy na 3 min. Voilà!

Propozycja nr 3: Płonące naleśniki

1,5 szklanki mąki
3 szklanki mleka
2 jajka
sól
pół szklanki Rumu
szklanka cukru

# Robimy ciasto naleśnikowe, poczynając od wsypania mąki do dużej plastikowej miski. Dodajemy jajka, sól, mleko – tyle mleka, aby ciasto było naprawdę rzadkie (niemalże jak woda). Smażymy obustronnie.
# Gdy naleśnik jest na drugiej stronie, wlewamy na jego środek łyżkę Rumu. Plamę Rumu posypujemy cukrem i czekamy aż nasiąknie Rumem. Wyciągamy zapalniczkę (Gasimy światło) i podpalamy rumowo-cukrowy środek. (Zapalamy światło) Gasimy ogień i przekładamy naleśnik na talerz. Voilà!

Propozycja nr 4: Tarta z pieczarkami i fasolką (dla wytrwałych!)

Ciasto:

1 szklanka mąki
2 żółtka
½ kostki masła
½ szklanki wody

Farsz: (jak kto woli)

1 puszka czerwonej fasolki
5 średnich pieczarek
1 cebulka
tarty żółty ser
pieprz, sól, oregano

# Nagrzewamy palnik. Bierzemy plastikową miskę i w niej rozrabiamy kruche ciasto (mąka, żółtka, masło, woda) – ciasto wstawiamy do lodówki na jakieś 30 min.
# Fasolkę z puszki odcedzamy, cebulę i pieczarki kroimy. Bierzemy patelnię – smażymy najpierw cebulę (aż się zarumieni), dodajemy pieczarki. Całość doprawiamy solą, pieprzem, oregano, poczym przekładamy na talerz.
# Myjemy patelnię i wycieramy do sucha. Smarujemy dno i brzegi masłem, osypujemy wnętrze mąką. Wyciągamy ciasto z lodówki i wałkujemy (jak nie mamy wałka, można improwizować ze słoikiem) na cienkie kawałki (jakieś 0,5 cm) – wyklejamy tym wnętrze patelni. Dziurkujemy widelcem dno z ciasta (coby nam się nie wybrzuszyło). Kładziemy na palnik (jeśli dobrze nagrzaliśmy palnik, to upieczenie dna tarty powinno potrwać jakieś 30-35 min). Palnik zostawiamy ustawiony na 3!
# Na upieczony spód wykladamy farsz z pieczarek i cebuli, dodajemy fasolkę. Całość posypujemy tartym serem. Kładziemy na palnik (tym razem 4), lecz tym razem przykrywamy patelnię pokrywką. Czekamy aż ser stopnieje (co trwa jakieś 15-20 min). Voilà!

A na Deser:

Propozycja nr 1: orzeszki w karmelu

Paczka niesolonych orzeszków
½ szklanki cukru
ew. łyżka wody

# Jeśli nie możemy znaleźć niesolonych orzeszków, to kupujemy solone, myjemy i suszymy. Orzeszki prażymy na patelni jakieś 10 min, dodajemy cukier, i odtąd intensywnie mieszamy, czekając aż cukier się skarmelizuje ;)

Propozycja nr 2: ciasto flanowe

2 paczki flana waniliowego (albo budyniu jak znajdziecie)
paczka herbatników (ze 24 herbatniki potrzebne)
puszka brzoskwiń w syropie (lub innych owoców)

# Bierzemy plastikową miskę i wykladamy jej dno oraz boki herbatnikami. Gotujemy 1 torebkę flanu wg przepisu na opakowaniu. Studzimy. Za pomocą łyżki delikatnie wykładamy flan na herbatniki (piszę, „delikatnie”, bo jak wlejemy za szybko to herbatniki wypłyną). Czekamy aż warstwa flanowa się ostudzi.
# Na flanową wartwę wykładamy resztę herbatników. Odcedzamy brzoskwinie i kroimy je w małe ćwiartki. Układamy brzoskwinie na herbatnikach. Gotujemy 2 torebkę flanu. Studzimy. Zalewamy brzoskwinie i czekamy aż całość się ostudzi. Wkładamy nasze flanowe ciasto do lodówki na jakieś 2 h. Podawać zimne ;]

Kilka trików:

# Do ugotowania makaronu/ryżu/kaszy: Najpierw nagrzej palnik, w międzyczasie ugotuj wodę w czajniku, poczym zalej gorącą wodą makaron/ryż/kaszę w garnku i dopiero teraz postaw na rozgrzany palnik (skróci to czas gotowania o jakieś 10 min!)
# Nie dysponujesz pokrywką? Duży talerz załatwi sprawę!

...i co, między innymi, udało się zrobić na Wielkanocny Obiad :)

Kraszanki

mazurki
[tak! pieczone na patelni!]

Jardin des Plantes - cz. II

2009-04-30T11:20:00.000-07:00

Ten sam Jardin des Plantes, jednakowoż teraz ujęcie mniej historyczne :]
A zatem, wchodzimy na teren ogrodu botanicznego...

...i po namyśle, skręcamy w lewo, tak jak prowadzi nas mapka jw. - przechodzimy pod kamiennym mostem:

...po drugiej stronie, mamy jeszcze szansę zerknąć przez ramię:

...ale oto wkroczyliśmy właśnie na teren małego królestwa palm:

...i oto przed nami kolejny most:
..po prawej zaś, mamy Grób Narcyzy:

Z boku, na 1 z 2 kamiennych tabliczek, zacytowany jest wiersz angielskiego poety Edwarda Younga, który to cytat jest kluczem do zagadki: Kim jest owa Narcyza?

Otóż, Narcyza jest fikcyjną postacią, występującą w najbardziej znanym wierszu E. Younga, pt. The Complaint, or Night Thoughts on Life, Death, and Immortality [tytuł polski: "Myśli nocne", lub poemat o życiu, śmierci i nieśmiertelności]. Oczywiście, na tabliczce widnieje fragment francuskiego tłumaczenia tego wiersza, oryginał angielski zaś znajdziecie TU

Jednakże, z przedmowy do "Myśli nocnych" dowiadujemy się, że postać zmarłej Narcyzy jest jednak oparta na faktach. *(1) Edward Young miał bowiem pasierbicę, Elizę Lee - bardziej znaną jako Elisabeth Temple (1718-1736), żonę sir Henry'ego Temple. Ponieważ Eliza chorowała na gruźlicę, lekarze doradzili jej wyjazd na południe Francji, właśnie do Montpellier. Niestety zmarła w drodze do celu, w Lyon, gdzie jest pochowana na cmentarzu protestanckim Hôtel-Dieu. Śmierć Elizy (1736), a wkrótce potem śmierć jej męża Henry'ego, a także żony Edwarda Younga (oboje w 1640) stała się inspiracją dla wyżej wymienionego poematu, opublikowanego w 1742 r. Symboliczny grób Narcyzy został wzniesiony później, w latach (1785-1810).

Skąd jednak nazwisko André Gide'a na 2 tabliczce?
*(2) W 1890 André Gide, na prośbę swego wujka Charlesa Gide, przyjeżdża do Montpellier na obchody 600-lecia uniwersytetu. Mniej więcej w tym samym czasie w Montpellier przebywa młody student prawa, Paul Valéry. Panowie poznają się w grudniu następnego roku i odtąd zostają przyjaciółmi. Podczas jednej z ich wspólnych wędrówek po Montpellier, Valéry prowadzi Gide'a do Jardin des Plantes i pokazuje mu grób Narcyzy. Zafascynowani jego historią jak również mitem o Narcyzie, obaj poeci stworzą: André Gide Le Traité du Narcisse, a Paul Valéry Narcisse parle.

*
Tymczasem, droga wycieczko, idziemy dalej, wchodzimy na czarny, żelazny most, a tam widok:

...lub jak kto woli:
...ale właśnie zbliżamy się do tego co ja nazywam Kaktusiarnią :). Gdzie, jak sama nazwa wskazuje, znajdują się głównie kaktusy:
...można też tam znaleźć rezydentów Kaktusiarni, czyli jaszczurki:

Przy okazji, dodam trochę fotek makro:

kaktus, ujęcie pierwsze

kaktus, ujęcie drugie

...a żeby nie było, że same czerwone kwiaty tam są :

[c.d.n.]

Źródła:
*(1.) http://www.guichetdusavoir.org/ipb/index.php?showtopic=12485
*(2.) http://e-gide.blogspot.com/2008/11/de-gide-borgs-via-pierre-mnard.html

Jardin des Plantes - cz. I

2009-04-20T14:53:00.000-07:00

Adres: przystanek Tram 1, Place Albert 1er, wejście od strony Boulevard Henri IV
Wstęp: bezpłatny
Otwarte:
lato (1 czerwca – 30 września) codziennie między 12 a 20
zima (1 października – 31 maja) codziennie między 12 a 18
[w poniedziałki zawsze zamknięte!]

Prawie w samym środku Montpellier, niedaleko placu Peyrou i Łuku Triumfalnego, przy stacji Tram 1 Place Albert 1er, a dokładniej na Boulevard Henri IV znajduje się Ogród Botaniczny, tytułowy Jardin des Plantes. Założony w 1593 roku przez Pierre’a Richer de Belleval na mocy patentu króla Henryka IV, Jardin des Plantes jest najstarszym ogrodem botanicznym we Francji. Początkowo był mały i miały w nim rosnąć jedynie rośliny lecznicze, z czasem jednak ogród rozwinął się, a obecnie rozciąga się na powierzchni 4,6 ha.

Montagne de Richer de Belleval

Najstarszym elementem Ogrodu jest tzw. Montagne de Richer de Belleval (góra Richera de Belleval), składająca się z kopca o 5 tarasach, gdzie do dziś rosną rośliny lecznicze i lokalne. Na początku XVII wieku obok kopca znajdował się również labirynt oraz miejsce na rośliny egzotyczne. Niestety, dwa ostatnie elementy nie zachowały się, gdyż zostały zniszczone podczas oblężenia Montpellier przez Ludwika XIII w 1622 r.

pomnik Rabelais

detal z pomnika Rabelais

W ciągu następnych 10 lat Richer de Belleval powiększył ogród, skupując okoliczne ziemie (ogrody warzywne i lucerniki). Pod koniec XVII wieku, Pierre Magnol stworzył tam ogród eksperymentalny (1687-97). W 1756, François Boissier de la Croix de Sauvages przesadził tam część roślin leczniczych oraz wybudował pierwszą szklarnię. W 1795, Antoine Gouän posadził pierwszy odkład drzewa Ginko Biloba, które stało się symbolem odradzającej się właśnie szkoły medycznej. Wkrótce, w 1804, wedle projektu paryskiego architekta De la Gardette zbudowano Oranżerię.

oranżeria

Oranżeria / szklarnie

Ogród został dwukrotnie powiększony w XIX wieku. W 1810 utworzono arboretum, a w 1860 – ogród angielski. Charles Martins dobudował jeszcze jedną szklarnię i zlecił wykopanie oczka wodnego z kwiatami lotosu, które nazwał „Jeziorem Lotosów” (Lac aux Nélombos).

Oczko wodne i obserwatorium astronomiczne

obserwatorium astronomiczne

Tuż przy oczku wodnym znajduje się ciekawostka - mała budowla z kopułką, którą Martins nazywał „marabutem algierskim”. Miało to być obserwatorium astronomiczne – jednak nigdy nie spełniło swej zaprojektowanej funkcji.

Grób Narcyzy

Obecnie Jardin des Plantes obejmuje powierzchnię 4,6 ha, włącznie z terenami szklarniowymi (688 m2) oraz oranżerią (267 m2). W ogrodzie można znaleźć 2679 gatunków roślin, z czego aż 760 gatunków drzew. Od 3 września 1992 Ogród jest wpisany na listę zabytków.

pomnik Karola Linneusza

fontanna

# Przy notce korzystałam z oficjalnej strony Jardin des Plantes: http://www.univ-montp1.fr/histoire_et_patrimoine/jardin_des_plantes oraz, rzecz jasna, z francuskiej Wikipedii :P http://fr.wikipedia.org/wiki/Jardin_des_plantes_de_Montpellier . Zdjęcia własne - zrobione w lutym i kwietniu.

C’ la grève! - ciąg dalszy. Barykady, akcje...

2009-03-18T05:56:00.000-07:00

Sytuacja się zaostrza. Lud postanowił wznieść barykady!

Oto zdjęcia kilku wczesnych barykad budynków Préfa, F, G oraz H:

"Préfabriqués" (w skrócie "Préfa") :

"Budynek F":

"Budynek G" :

"Budynek H"

A tutaj kilka późniejszych, najśmielszych barykad budynków F oraz G:

"Budynek F" :

„Fac engagée, Fac enragée / uniwersytet zaangażowany, uniwersytet wściekły”
„La barricade ferme la rue mais ouvre la voie / Barykada zamyka ulicę, ale otwiera drogę...”
„Zone de resistance / strefa oporu”

„L’économie est blessée - qu’elle crève / Gospodarka jest ranna – niech zdycha”
„On ne revendique rien...ON PENDRA, on ne demande rien...ON OCCUPERA, ON RÉQUISITIONNERA / Nie żądamy niczego...POWIESIMY, nie prosimy o nic...BĘDZIEMY OKUPOWAĆ, BĘDZIEMY REKWIROWAĆ”
„Ce n’est qu’un début – continuons le combat / To tylko początek – kontynuujmy walkę”

„Nous sommes en marche – vaincus parfois, domptés jamais / Działamy – pokonani czasami, poskromieni nigdy”

„Le meilleur bulletin de vote – c’est le pavé / bruk - najlepszą kartką wyborczą”

„Soyons à la mesure de nos rêves / bądźmy na miarę naszych marzeń”

„Ni Dieu, ni maîtres – tout passe par la lutte / ni Bóg, ni przełożeni – wszystko osiąga się walką”

"Budynek G" :

A to tzw. „Printemps des chaises” [wiosna krzeseł]* wokół budynku F:

Oraz akcja pt. „Tu ma miejsce morderstwo studentów”**:

W piątek koło południa miała miejsce bójka między okupującymi Amphi A studentami a grupą zadymiarzy. Wskutek czego, pani rektor – dotychczas przychylna protestującym studentom - wezwała żandarmerię i wyrzuciła wszystkich z terenu uniwersytetu. Z oświadczenia, które widnieje teraz na wszystkich bramach uniwersyteckich, dowiadujemy się, że teren uniwersytetu został zamknięty do poniedziałku rano włącznie – w poniedziałek wejście odbywać się będzie tylko za okazaniem legitymacji studenckiej i tylko od strony Avenue du Val de Montferrand.

GLOSARIUSZ:

* Printemps des chaises [wiosna krzeseł] polega na wystawieniu na zewnątrz wszystkich krzeseł i ławek z sal wykładowych. W wersji angielskiej, zajęcia nadal się odbywają, tyle, że w pustych salach, a studenci siedzą na podłodze. W wersji francuskiej, zajęcia się nie odbywają, krzesła i ławki użyte są do stworzenia wokół budynków barykad, których pilnują potem studenci.

* Akcja „Tu ma miejsce morderstwo studentów” polegała na wymalowaniu wielkich czerwonych plam na chodnikach na terenie uniwersytetu i przyklejenie doń kserokopii legitymacji studenckich (z dopiskami typu: bezrobotny student, niepewność pracy itp.).

C’ la grève! - ciąg dalszy.

2009-02-28T10:14:00.000-08:00

Nope, nadal większość zajęć się nie odbywa, za to organizacje studenckie co rusz tworzą nowe plakaty (jak wyżej), robią manifestacje na placu Peyrou, okupują Amphi A oraz organizują performance, koncerty, pokazy filmów i ogólnodostępne dyskusje.

kultura toaletowa...

2009-02-19T08:45:00.000-08:00

Niedawno, na drzwiach łazienki, zawisło takie oto ogłoszenie :)...

/tłumaczenie:

Witajcie drodzy przyjaciele z korytarza nr 2!
Zauważyliśmy, że wasza MATKA nie nauczyła was jak działa SIKU i KUPA.
Ale jeszcze nie jest za późno!

Oto mały PRZEWODNIK:

1.PRYSZNIC nie jest MUSZLĄ KLOZETOWĄ, toalety są zaraz na wasze lewo, PROSTE!
Nie możecie TRAFIĆ? Bez paniki, jesteśmy do waszej dyspozycji jeśli chodzi o kursy STRZELANIA. SPRÓBUJCIE, to naprawdę PROSTE.

2.Tak, to prawda, jesteście zbyt SEXY, ale jeszcze bardziej sexy jest MASTURBOWAĆ się u siebie, a nie pod naszymi prysznicami.
UWAGA, ściany mają uszy!
Przykro nam, ale nie prowadzimy kursów w tej dziedzinie.

3.PANOWIE, przez szacunek dla kobiet, podnoście deskę klozetową, PROSTE!

4.UŻYWAJCIE papieru toaletowego dla ŚWIEŻOŚCI waszego ODBYTU (dla tych, co nie mogą go znaleźć też są kursy!!)
ŚCIANY nie są po to by się o nie PODCIERAĆ.

5.PROSIMY zachować u siebie te cenne ROLKI OD PAPIERU. Możecie nawet dołączyć do naszej GRUPY KOLEKCJONERSKIEJ, PROSTE!

6.Po skorzystaniu, SPUSZCZAJCIE za sobą WODĘ . Nie wiecie JAK? Strzałki pokażą wam drogę, PROSTE!

Po tych 6 lekcjach SAVOIR VIVRE’u, wasza MATKA będzie z was BARDZO DUMNA, gwarantujemy!

C’ la grève!

2009-02-14T07:09:00.000-08:00

Francuskie słowo „grève” pochodzi od nazwy pewnego placu w Paryżu - place de Grève. W tymże miejscu, znajdującym się nad brzegiem Sekwany, przed ratuszem, cumowały kiedyś statki. Było to też miejsce, gdzie bezrobotni mogli łatwo znaleźć pracę przy załadunku lub rozładunku statków. Stąd paradoks i zbliżenie znaczenia: bezrobotni szli „en Grève”, żeby znaleźć pracę, a jak strajkujesz (dzisiejsze znaczenie „aller en grève”), to przecież nie pracujesz :P.

Gdy w 1968 studenci wylegli na ulice, protestując przeciwko skostniałemu systemowi oświaty i przeciw burżuazyjnym obyczajom społeczeństwa, to wywołali strajk totalny i rewolucję społeczną.

W 2009, nadal popularna jest idea strajku totalnego. Blokady i okupowanie poszczególnych budynków uniwersytetu, manifestacje w centrum miasta, rozdawanie ulotek i gazetek wzajemnie zagrzewających się do walki, mobilizacja organizacji studenckich w całym kraju, gorące dyskusje na forach internetowych... tak wygląda obecnie studencki strajk.

O co poszło? O wiele rzeczy. Na ulotce, którą dostałam przy bramie uniwersytetu niejakie Comité de mobilisation de l’assemblée générale du (tu różne daty) nawołuje: „studenci i pracownicy! Dziś, w czwartek, dnia 29 stycznia, ogół pracowników sektora prywatnego i publicznego przystępuje do strajku i wychodzi na ulice, by wspólnie zaprotestować przeciwko polityce obecnego rządu i by zawalczyć o podwyżki płac (...)”. Poniżej następuje lista postulatów:

protestujemy przeciwko reformie dotyczącej tzw. enseignants chercheurs (1), reformie dotyczącej tzw. Concours de l’éducation national (2), reformie dotyczącej tzw. Masterisation des IUFM (3), likwidacji ok. 900 stanowisk pracy w szkolnictwie wyższym,
żądamy zniesienia LRU (4), planu „réussir en licence”(5) oraz planu „campus” (6).
żądamy powołania minimum 2500 stanowisk pracy dla enseignants chercheurs.
wyrażamy solidarność z IUT (7)

A z innych rzeczy : domagamy się regularyzacji statusu wszystkich sans-papiers (8) oraz zaprzestania kolaboracji między Crousem i prefekturą (???).

A teraz, o co tak naprawdę chodzi? Oprócz, rzecz jasna, walki o podwyżkę płac (czy muszę przypominać, że SMIC, czyli wynagrodzenie minimalne w tym kraju to obecnie 1300e? Plus te wszystkie CAFy, allocations familiales i inne ulgi...). Do strajku przystąpił głównie sektor publiczny, z czego głównie lekarze, prawnicy oraz kadra profesorska uniwersytetów. Nie wiem czego domagają się ci pierwsi, ale profesorstwu chodzi przede wszystkim o 2 reformy, które chce wprowadzić prezydent Sarkozy.

Pierwsza reforma dotyczy statutu tzw. enseignants chercheurs – a któż to zacz? (1) Otóż we Francji, profesorowie na uczelniach wyższych zazwyczaj mają też tytuł naukowca i są przypisani do ośrodków badawczych (centre des recherches). Jako naukowcy mają prawo do stypendium naukowego, prowadzenia prac badawczych w ramach różnych projektów oraz są zobligowani do prowadzenia zajęć ze studentami. Wcześniej wszystkie te prawa i obowiązki były w równowadze, gdyż to ośrodki badawcze w porozumieniu z władzami uczelni decydowały kto ma ile czego zrobić. Reforma, która wisi nad naukowcami proponuje, by to rektor uniwersytetu decydował kto ma ile czego zrobić, ale nowością, która przeraża profesorów jest obowiązek corocznej publikacji określonej ilości prac badawczych – i tak, jeśli za mało opublikujesz, to będziesz miał więcej zajęć ze studentami do zrobienia, natomiast jeśli publikujesz dużo, to możesz (na pewnien okres) być kompletnie zwolniony z obowiązku prowadzenia zajęć na uczelni. Brzmi nieźle? Dla młodych doktorantów, niemających jeszcze wyrobionego nazwiska w środowisku naukowym, jest to dobra wiadomość: zamiast męczyć się ze studentami mogą spokojnie poświęcić się swojej pracy badawczej. Niemniej, studentów nie ubywa, i ktoś te zajęcia musi poprowadzić. Tym sposobem - martwią się profesorowie - jedni będą odwalać pracę za drugich, a dodatkowe ćwiczenia/wykłady/laboratoria staną się tak jakby karą za brak publikacji.

Druga reforma dotyczy sposobu powoływania kadry nauczycielskiej (2). We Francji, zanim zostaniesz nauczycielem, musisz się wiele namęczyć. Czeka cię wiele egzaminów, w tym osławiony concours – i tutaj kwestia formy egzaminu się zmienia. Kiedyś egzamin w ramach concours składał się z egzaminu z łaciny/greki, literatury francuskiej i literatury porównawczej (littérature comparée), w formie pisemnej (eseje) jak i ustnej (egzamin przed komisją). Obecnie, reforma zakłada tylko 2 egzaminy: pisemny z literatury francuskiej (ale nie esej, a raczej projekt lekcji na podstawie tekstu jaki dostaniesz) oraz ustny z metodyki (a właściwie z regułek typu: kto to jest dyrektor liceum i jakie ma prawa i obowiązki?...). Dlaczego tak? Wydaje mi się (choć żaden z profesorow nie powiedział tego głośno), że prezydent Sarkozy chce uprościć procedury powoływania nauczycieli, by zwalczyć plagę agresji w szkołach. Brak związku? Ależ jest: nauczyciel szkolony wg starej metody jest doskonale wykształcony, ale w praktyce trafia na uczniów z którymi totalnie nie potrafi sobie poradzić wychowawczo. Gazety prawie co chwilę donoszą o nowych aktach agresji (uczniów wobec nauczycieli, uczniów wobec uczniów, itp.) – miejsce akcji: ZEPy (9) i banlieues, tam gdzie renesansowy ideał wszechstronnie wykształconego przyszłego obywatela to coś, co przydarza się innym, ale nie twojej szkole. Nauczyciel szkolony wg nowej metody będzie, po pierwsze, mniej „obładowany” ogólną wiedzą (o kulturze, literaturze i świecie), a po drugie, szybciej gotowy do pracy. Krótko mówiąc, to że dzieci się nie uczą i wyprawiają burdy, to wina sposobu formacji nauczycieli oczywiście, a nie uczniów, bo te aniołki nawet muchy by nie skrzywdziły...Ale to jest tylko taka moja teoria (podkreślam).

Czym to skutkuje? W moim przypadku – obecnie: brakiem zajęć na poszczególnych wydziałach (już 3 tydzień), totalnym rozpadem semestru i utrudnieniami w załatwianiu spraw administracyjnych; a w niedalekiej przyszłości: problemami z zaliczeniem, a w związku z tym, z zaliczeniem roku na mojej polskiej uczelni. Plus jedynie taki, że mam wiele wolnego, więc mam czas przeczytać wszystkie lektury, zwiedzić miasto, cykać fotki i chodzić do klubów...

Fotki z Assemblée Générale:

Glosariusz:

(1) enseignants chercheurs – W tzw.Grandes Ecoles i na uniwersytetach, enseignants-chercheurs mogą (lub nie) mieć dyplom doktorancki (doctorat) lub dysponować innym dyplomem pozwalającym prowadzić badania (habilitation à diriger des recherches).

(2) Concours de l’éducation national – rodzaj egzaminu państwowego, potwierdzający status danego typu nauczyciela (np. agrégation, docent, profesor nadzwyczajny).

(3) IUFM -Les instituts universitaires de formation des maîtres, czyli rodzaj instytucji kształcącej przyszłych nauczycieli pierwszego (przedszkola, podstawówki) i drugiego (gimnazja, licea) cyklu nauczania. We Francji są to instytucje państwowe, podlegające ministerstwu edukacji narodowej. Reforma zakłada tzw. masterisation tych szkół, co oznacza, że od 2010 roku, by móc się tam kształcić, kandydat musi mieć tytuł magistra (master) – [wcześniej nie musiał]

(4) loi LRU – czyli la loi relative aux libertés et responsabilités des universités (dosł.ustawa o wolności i odpowiedzialności uniwersytetów), zwana również loi sur l'autonomie des universités (dosł.ustawa o autonomii uniwersytetów) lub ustawą Pécresse (od nazwiska pani minister, która to wymyśliła). Uchwalona 10 sierpnia 2007 pod nazwą n^o 2007-1199, zakłada, iż w ciągu najbliższych 5 lat uniwersytety będą mogły zostać wyłącznymi właścicielami nieruchomości uniwersyteckich, uzyskają autonomię w kwestii swego budżetu i będą mogły same zarządzać swoim personelem.

(5) plan „réussir en licence” – to wielki projekt reformy organizacji studiów wyższych, dotyczący konkretnie licencjatu. Projekt opiera się na 3 postulatach:

a. modyfikacji programu I stopnia studiów – uzyskanie licencjatu nadal będzie trwało 3 lata: I rok to nauka podstawowych kompetencji, II rok to etap wyboru specjalizacji i koncepcja pracy licencjackiej, III rok to specjalizacja, zakończona obroną pracy i obowiązkowym stażem plus 5 h tygodniowo zajęć z metodyki.

b. orientacja zawodowa już w liceum (możliwość reorientacji do końca I roku studiów).

c. promocja kierunków studiów i zawodów technicznych (maturzyści z oceną dobrą i bardzo dobrą będą mogli się dostać bezpośrednio do STS i IUT)

(6) plan „campus” – zwany również Opération Campus to projekt uchwały, ogłoszonej w styczniu tego roku przez francuską minister szkolnictwa wyższego, Valérie Pécresse. Uchwała zakłada wyłonienie dwunastu tzw. pôles universitaires (centra naukowe uniwersyteckie) na międzynarodowym poziomie kształcenia. Każde z 12 pôle będzie mieć swoją specjalizację, a co za tym idzie, będzie skupiać w jednym pôle uniwersytety o podobnej specjalizacji. Centra te będą częściowo sfinansowane z prywatyzacji firmy EDF oraz ze środków firm prywatnych. Wśród wybranych uniwersytetów znalazły się:

Bordeaux, - l'université de Bordeaux
Lyon, - l'université de Lyon
Strasbourg, - la future université de Strasbourg
Montpellier, - les universités Montpellier-I, Montpellier-II et Montpellier-III
Grenoble, - les universités Grenoble-I, Grenoble-II, Grenoble-III avec Grenoble INP et l'institut d'études politiques de Grenoble
Toulouse, - l'université de Toulouse
Aix-Marseille, - Aix-Marseille Université,
Campus Condorcet Paris-Aubervilliers, - École des hautes études en sciences sociales, École pratique des hautes études, Université Paris 1, Paris VIII, Paris XIII, École nationale des chartes
campus de Saclay, - Université Paris-Sud 11, Agro ParisTech, École centrale Paris, École nationale de la statistique et de l'administration économique, École nationale supérieure de techniques avancées, École polytechnique, Hautes études commerciales, École nationale supérieure des mines de Paris, École normale supérieure de Cachan, École supérieure d'électricité, École supérieure d'optique, Institut TELECOM, Université de Versailles-Saint-Quentin-en-Yvelines, CEA, CNRS, INRA, INRIA, Onera, IHES, Triangle de la physique
Les universités de Nancy-Metz (planowana fuzja: l'Université de Lorraine)
la future Université "Grand Lille"

(7) IUT - un institut universitaire de technologie, rodzaj takiej małej politechniki wewnątrz struktury uniwersyteckiej

(8) sans-papiers – ludzie przebywający we Francji, a nie posiadający karty stałego pobytu (ani żadnego innego dokumentu pozwalającego im legalnie przebywać i pracować we Francji)

(9) ZEP – Les zones d'éducation prioritaires, czyli specjalnie wytyczone strefy w których znajdują się szkoły, wymagające pilnej troski – dodatkowego dofinansowania, dodatkowej ilości nauczycieli itp. – ze względu na trudną sytuację społeczną uczniów.

Part-ey! Part-ey! – part II

2009-02-12T11:53:00.000-08:00

CARGO

Godziny: od 18.00 do 2.00
Dojazd: ligne 1, przystanek Place de la Comédie, potem pieszo pod 5 Rue de Grand Saint Jean
Muzyka: ptk-niedz: mieszanka klubowa, wt: salsa,
Wstęp: pon-czw: 0 E, ptk-niedz: 5 E
Szatnia obowiązkowa w pon i wt [z okazji kursu salsy] : 2 E

Cargo jest raczej małym klubem. Wystarczy minąć drewniany przedsionek i przejść przez drzwi stylizowane na wrota statku, by wejść na główną salę klubu. Na wprost podest z parkietem do tańczenia (ponad nim telebimy), po lewej – lustra i stoły z krzesełkami barowymi, zaś po prawej, na całej długości, rozciąga się iluminowana na niebiesko przestrzeń baru. Obok baru jest wejście na piętro – a tam skórzane fotele, czarne drewniane stoliki i stół bilardowy. W wystroju dominują akcenty marynarskie: aluminiowe i drewniane beczki, łańcuchy, liny etc. (niejednokrotnie tylko namalowane).

Cargo, tak jak Macadam, jest miejscem, gdzie odbywają się cotygodniowe soirée erasmus (środa). Natomiast każdy wtorek w Cargo przeznaczony jest na darmowe kursy salsy (ostatnio, wskutek częstych kradzieży, na czas trwania kursu wprowadzono obowiązek zostawiania kurtek i toreb w szatni – płatnej oczywiście).

Stanowisko DJ-skie...
...i detale wnętrza:

PS. Jeśli ktoś pragnie nauczyć się tańczyć salsę, to Montpellier jest na to dobrym miejscem. Jeśli nie mamy pieniędzy na oficjalne kursy wystarczy chodzić na darmowe kursy w Oxymore (poniedziałki) i w Cargo (wtorki), a potem ćwiczyć w Panamie (w piątki i w soboty) – a jak dobrze trafimy, to po Panamie (górne piętro) zawsze kręci się kilku instruktorów salsy, którzy chętnie nauczą nas kilku kroków ;)

Wino i Owoce Morza

2009-01-26T09:07:00.001-08:00

Niniejszym ogłaszam konkurs na imię dla wyżej pokazanej ośmiorniczki ;)

Part-ey! Part-ey! – czyli, w co się bawić i gdzie się bawić... part I

2009-01-26T08:47:00.000-08:00

Przyjmując założenie, że każdy wieczór spędzony w akademiku jest wieczorem straconym, wybierzemy się teraz na objazdową wycieczkę po co popularniejszych klubach w Montpellier. Na początek, sam środek miasta: Oxymore, Panama, Macadam i Australian – o innych będzie mowa w dalszych notkach :P.

OXYMORE

Godziny: od 18.00 do 2.00
Dojazd: ligne 1, przystanek Place de la Comédie, potem pieszo pod 12, rue Bousairolles.
Muzyka: mieszanka klubowa
Wstęp: 0 E

Gdy pierwszy raz tam byłam, pomyślałam, że jak tak wygląda montpellierowska idea klubu to ja dziękuję. Oxymore bowiem, przypomina bardziej podrzędny bar niż porządny klub. Na zewnątrz jest kilka stolików, gdzie młodzież zazwyczaj siedzi i skręca papierosy, bo w środku palić nie wolno. Wnętrze jest małe, ale wąskie i długie. Wzdłuż lewej ściany rozciąga się bar z krzesełkami, wzdłuż prawej zaś kolejne drewniane ławy i stoliki – tu zasiadają prawie wyłącznie mężczyźni. Na wprost znajdują się schody na półpietro, gdzie mieści się parkiet, a w dalszej części, wzdłuż ściań rozciągają się kanapy i stoliki.

PANAMA

Godziny: od 1.00 do 5.00
Dojazd: ligne 1, przystanek Place de la Comédie, potem pieszo pod 5, rue de la République
Muzyka: na parterze, mieszanka klubowa, a na I piętrze salsa, rumba, cha-cha.. etc.
Wstęp: 0 E

Panamę bardzo polecała nam koleżanka, gdyż jest to jeden z nielicznych klubów, gdzie można bawić się po północy i do niemalże białego rana. Jest to też jedno z wielu miejsc, gdzie można nauczyć się, a potem tańczyć salsę – któremu to tańcowi poświęcone jest całe piętro, czynne wyłącznie od piątku do niedzieli.

Wejścia pilnuje bramkarz, ale zazwyczaj wszystkich wpuszcza. Jest to spory klub, więc najpierw wchodzimy do pewnego rodzaju przedsionka, gdzie znajduje się pierwszy bar oraz szatnia, a dalej, po lewej, łazienki. Po prawej od baru znajdują się wąskie schodki, prowadzące do sal bilardowych. Po lewej od baru piętrzą się schody, prowadzące na pierwsze pietro. Przedsionek (jak i cały klub) jest urządzony w stylu „witamy w dżungli, proszę zostawić tego węża, jest z plastiku”, toteż, donice z palmami, wielkie beczki oplecione lianami i kwiatami, plecione krzesła oraz drewniane ozdoby dominują w wystroju. Ale kto by tam na to zwracał uwagę, jak i tak, w tym kiepskim oświetleniu, mało co widać.

Mijając przedsionek, wkraczamy do wielkiej sali z barem nr 2, urządzonym podobnie, lecz z dodatkiem stylu Kitch Party, a zatem znowu donice z palmami, drewno, ale tym razem wyposażenie obejmuje też szereg skórzanych, brązowych i czarnych kanap, każdy zestaw z okrągłym stolikiem.

Kiedy znudzi nam się gęsta atmosfera parteru i chcemy wzbić się wyżej, cofamy się do przedsionka i wybieramy schody, prowadzące na I piętro. Tam musimy minąć wahadłowe, drewniane drzwi i wśród salsujących z wolna par, staramy się dotrzeć do stolików i baru nr 3.

Wszędzie obowiązuje zasada „każdy może tańczyć z każdym, ale nikt nie może tańczyć sam”, toteż zawsze znajdzie się obok ciebie jakiś murzyn, którego dojrzysz tylko dlatego, że światło stereostrobowe podkreśla białka oczu. Wiele razy można też usłyszeć tekst: „j’aurais demandé ton numéro de téléphone, mais ça ne se fait pas” – nie ma to jak wysublimowany podryw...

MACADAM

www.macadam-pub.fr
Godziny: od 18.00 do 2.00
Dojazd: ligne 1, przystanek Place de la Comédie, potem pieszo pod 1, rue des Deux Ponts
Muzyka: mieszanka klubowa
Wstęp: 0 E

Nazwę Macadam nanieśliśmy jako pierwszą na naszej mapie klubowej, a to dlatego, że co środę odbywają się tutaj soirées erasmus, gdzie jako Erasmusowi wypada bywać. Klub, a raczej, hybryda między barem a klubem nie ma jakoś specjalnie urządzonego wnętrza. Przy wejściu również stoi bramkarz, ale podobnie wpuszcza wszystkich. Parter Macadamu to przede wszystkim szeroki bar, dziesiątki stolików i wrażenie wejścia do angielskiego pubu. Po lewej jednak, znajdują się wąskie schody na dół... i to tam dopiero rozciąga się przestrzeń klubowa: z angielskiego pubu przeszliśmy do jego mrocznych piwnic – kolebkowe sklepienie podświetlone wzdłuż ściań na różowo, półokragły bar podświetlony na niebiesko, gdzieniegdzie drewniane podesty.

AUSTRALIAN CAFE/ AYERS ROCK

www.ayersrockcafe.com
Godziny: od 19.00 do 2.00
Dojazd: ligne 1, przystanek Place de l’Europe, potem pieszo przez łuk triumfalny, pod 108 rue de Rhodes
Muzyka: mieszanka rockowa, popowa, salsowa...
Wstęp: 0 E
Piwo: za okazaniem brytyjskiego paszportu zniżka na piwo :P

(Zwróćcie uwagę na krokodyla na górze...)

(...i na boksującego kangura po lewej oraz rekina z czaszką w paszczy powyżej)

Wreszcie Australian, jak dotąd moje ulubione miejsce. Na wstępie wita nas bramkarz, ale to też tak pro forma. Mijamy go więc i wkraczamy do rzęsiście oświetlonej przestrzeni klubu. Po prawej, za wahadłowymi – jak z saloonu – drzwiami znajdują się toalety, po lewej zaś szatnie. Wnętrze jasne, drewniane, z akcentami australijskimi: rekin z ludzką czaszką w paszczy, popiersie kangura w rękawicach bokserskich, ogromny krokodyl, cała rzesza żółtych znaków, ostrzegających przed misiami koala, papugami i krokodylami...etc. Po prawej, drewniane ławy, stoliki oraz trzystopniowe podesty, na których można tańczyć. Po lewej zaś, półokrągły łuk baru, nad którym wiszą telebimy oraz lampy. Lampy są bardzo ważną częścią wyposażenia, a to z dwóch powodów: po pierwsze, jest to jedyny klub w którym nie tańczy się po ciemku, lecz w pełnym oświetleniu (i widzisz przynajmniej z kim tańczysz), a po drugie, lampy potrzebne są do rytuału. Tuż przed północą, barmani stają na ladzie i wyciągają skądś małe, plastikowe łopatki. Wtedy to, DJ wyłącza muzykę, i zapuszcza aborygeńskie bębny – w rytm których barmani, przez jakieś 5 minut, zawzięcie uderzają w wiszące nad nimi lampy. Nie wiem czemu ma służyć ten spektakl, ale z całą pewnością nadaje specyficzny klimat Australianowi :).Sprawdźcie sami!

Morze Śródziemne

2009-01-18T08:28:00.000-08:00

Pora wrzucić kilka zdjęć :)
A zatem, wpierw widoczki z nad morza Śródziemnego:

Podejdźmy jeszcze bliżej morza...:
Tak blisko, by ujrzeć piętrzące się wszędzie... omułki :

Podejdźmy tak blisko, by móc spojrzeć w oczy krabowi :

...i omułkom:

I zatrzymajmy te chwile w pamięci:

Le RESTO-U, czyli między nożem a widelcem...

2009-01-16T04:38:00.000-08:00

Jak brzmi pierwsza zasada studencka?

- Że student jest zawsze głodny!

Dokąd zatem francuski student może się udać by dokonać obrzędu konsumpcji?
Otóż właśnie de RESTO-U.

Mylił by się ten, który wziąłby Resto-U za zwykłą stołówkę studencką. To nie jest zwykła stołówka – to świątynia jedzenia niemalże! Jak wiemy, francuska kuchnia jest słynna na całym świecie. Ich dziwactwa, w rodzaju smażonych żabich udek czy też ślimaków, są wszem i wobec tolerowane, a fakt uwzględnienia pory obiadowej w rozkładzie dnia – powszechnie znany. Zobaczmy zatem, oto dzień powszedni, godzina: między 12 a 14 – życie spokojnego miasteczka Montpellier zamiera na 2 godziny, zamykają się banki, panie w sekretariacie spławiają nas tym szybciej, im bliżej do midi, ruch uliczny staje się coraz rzadszy... Cóż się dzieje? Otóż nadeszła święta pora obiadu, w czasie którego nie ma możliwości załatwić czegokolwiek w całym mieście.

Pora obiadowa jest oczywiście uwzględniona w rozkładzie dnia każdego francuskiego studenta, i nie, nie wystarczy 10 minut na zjedzenie obiadu – tak jak to bywa w szkolnych stołówkach w Polsce – tutaj mamy do dyspozycji aż 2 godziny! Boisz się, że jedzenie Ci ostygnie? Nie ma sprawy, w salach Resto-U znajdują się mikrofalówki – w razie czego w każdej chwili możesz sobie podgrzać zdobyte jedzenie.
Opowiem teraz jak wygląda stołowanie się w Restaurant Universitaire Vert-Bois, w skrócie zwaną Resto-U:

Pierwszymi rzeczami, o których należy pomyśleć jeszcze przed wejściem do Resto-U są:
1.formuła obiadowa (u nas są 2: Formule Campus oraz Formule Gourmande)
2.forma płatności (1 ticket Resto-U lub 2,70 E w gotówce)
Bierzemy zatem tacę w ręce i polujemy na jedzenie:

Jedzenie znajduje się w czymś - co na potrzeby tej notki - nazwę Strefą Wyboru Dań. W Strefie znajduje się 8 stanowisk:

a) 6 stanowisk Dań Gorących, a wśród nich:

Saveurs de la mer, czyli owoce morza (co miesiąc zmieniają morze – w grudniu było to morze Bałtyckie, w tym miesiącu morze Żółte itd.)
Plats des régions, czyli dania kuchni regionalnej
Pâtes fraîches, czyli makarony (z sosem) itp.
Pizza (dosyć duża, dlatego kończy się najszybciej...)
Grillades, czyli dania z grilla (steki, kiełbaski lub gotowane warzywa [vegetarians only] + kasza lub ziemniaki we wszelkiej formie)
Rôtisserie, czyli dania z rusztu (czytaj: różne formy smażonego kurczaka + frytki)

b) 1 stanowisko przystawki & desery:

Przystawki: wszelkiej maści sałatki (np. kuskus z pomidorami, bazylią etc, sałatki z krewetkami, tarta marchewka, plasterki pomidora etc etc)
Desery: lody, jogurty naturalne lub z owocami, ciasta (z brzoskwinią, z jabłkiem etc) lub owoc (jabłko, banan, gruszka etc.)

c) 1 stanowisko Dużych Deserów

Teraz, dobieramy sobie jedzenie w zależności od tego jaką formułę obiadową przyjęliśmy. Na końcu Strefy Wyboru Dań znajdują się 2 kasy: dla tych, co mają Ticket Resto-U oraz dla tych, którzy płacą w gotówce. Tutaj też znajdują się: stolik z przyprawami (keczup, musztarda, majonez, pieprz, cukier i sól w torebkach) oraz bułki (które często chomikujemy z koleżanką na kolację XD). Po podliczeniu przez panie w kasach naszego obiadu, podchodzimy do szufladek ze sztućcami i szklankami, po czym przechodzimy do wielkiej sali ze stołami (tu są 3: Salle Le Verger, Salle Le Patio oraz Salle Le Jardin – każda na 200 osób) i przystępujemy do konsumpcji. Gwarantuję, że można się nieźle najeść! Aha, darmowo, na każdym stole do dyspozycji jest karafka z wodą – nalewa się ją ze specjalnego automatu nieopodal mikrofalówek.
Po jedzeniu oddajemy nasze tace etc na specjalny taśmociąg, który zabiera je w czeluść uniwersyteckiej kuchni.

Mini-słowniczek:

# Le Resto-U, czyli restauracja uniwersytecka (no, ja tego nie nazwę stołówką, czy też kantyną, sorry, za dobre żarcie dają :P)
#„Formule Campus” obejmuje 1 gorące danie, 2 spośród przystawka/deser, 1 bułka.
#„Formule Gourmande” to 1 gorące danie, 1 duży deser, 1 bułka.
# Ticket Resto-U nabywamy w specjalnej kasie, znajdującej się nieopodal wejścia do Resto-U. 1 Ticket kosztuje 3 E, ale studenci mają zniżkę, więc w rezultacie płacimy 2,70E.

Jedyne mankamenty Resto-U są takie, że jest otwarta tylko między 11.30 a 13.30 oraz w porze kolacji, czyli 18.30 – 20.30 i to tylko w dni powszednie. Zdarza się, że mam w tym czasie zajęcia, toteż, mimo zachęcającej ceny obiadu, nie mogę bywać tam codziennie :/. W godzinach 9.30 – 18.00 czynna jest kafeteria uniwersytetu, mieszcząca się w tym samym budynku, lecz na parterze.

Poza godzinami, przyczepiłabym się do fatalnej jakości ziemniaków – purée robią z proszku, więc dla nas - reprezentantów kraju wschodzącego ziemniaka – taka masa para-ziemniaczana jest, uważam, nie do przyjęcia. Aha, i mają dziwny zwyczaj przelewania wszystkiego zimną wodą (makaronu, sałatek etc) więc zdarza się, że mimo pysznych składników, danie wydaje się bez smaku (nie mówiąc już o tym, że solić też nie uważają za stosowne).

Ogółem jednak, polecam: niska cena, duża ilość jedzenia oraz możliwość wyboru dania w zależności od stanowiska (można sobie popróbować owoców morza, dziwnych kombinacji sałatkowych czy też poznać jak smakuje stek à la française*)

*podpowiedź: zazwyczaj jest niedopieczony w środku, ale tak właśnie ma być. Nie pytać – spróbować.

OFFTOP-info:

# Mam już legitymację studencką, bilet miesięczny, a przedwczoraj założyłam konto w banku francuskim – także, powoli, ale wszystko się układa.
# Mamy już multikulturalną ekipę imprezową, ale o tym – jak i o klubowej mapie Montpellier - napiszę w którejś z kolejnych notek :P
# Question: czy są jakieś specyficzne rzeczy jakie powinnam wiedzieć o obsłudze systemu Macintosh? Tutaj część kompów chodzi na MacOS, część na WinXP, a jeszcze inne na Linux – cholery można dostać zanim się człowiek połapie co jest co XD...

Anse, kabanse, France...

2009-01-10T10:48:00.000-08:00

Jestem, dotarłam, żyję. Póki co, krótkie streszczenie ostatnich dni:

Dzień 1 i 2: Podróż (05-06.01.08)

Wyjazd naszego autokaru był zaplanowany na 6.00 rano z Dworca Zachodniego, toteż zamówiliśmy taksówkę. Na dworcu szczere pustki, wszystko zamknięte. Za piętnaście szósta nadal nie było naszego autokaru na stanowisku 13. Wreszcie, po dłuższej chwili, podjeżdża jakiś. Idziemy za tłumem do autokaru, który... no właśnie, bardziej wyglądał na lokalny PKS niż na autokar międzynarodowy. No, ale nic to, wiedzieliśmy, że będzie przesiadka w Nicei. Zapakowaliśmy bagaże i wsiedliśmy do autokaru. Zaczął sypać śnieg.

Oczywiście, kierowca ani myślał włączyć ogrzewanie, toteż już po godzinie w środku było nie do wytrzymania z zimna. W Krakowie miał być postój na ul.Bosackiej, płyta główna, ale nasz autokar wywiózł nas na jakieś zadupie i tam zatrzymał się na pobliskiej stacji benzynowej, informując pasażerów, że oto nastepuje przesiadka do autokarów do Francji. Po chwili, w ciągle sypiącym śniegu, podjechały dwa inne autokary i ludzie zaczęli tłoczyć się wokół bagaży.

Co się okazało? Nastąpiła nie zanotowana nigdzie przesiadka do autokarów jadących do Francji przez a) Wiedeń b) Zurych. Najpierw więc trzeba było znaleźć właściwy autokar, potem, pokazując bilet, odfajkować się na liście u kierowcy, a następnie odebrać nalepki na bagaż i zgłosić się z tym do drugiego kierowcy.

Na szczęście, nowy autokar, który miał dojechać przynajmniej do Nicei był już o lepszym standardzie. W Katowicach i Wiedniu dosiadło się nowe osoby, ale nie było jakoś tłoczno. Ciągle padał śnieg, śnieg, śnieg. Przy każdym postoju konsultowałam się trasą przejazdu wypisaną na bilecie, i co się okazało: lista przystanków to jedno, a rzeczywiste przystanki to drugie. Wszyscy kierowcy – nie wiem czy taka jest polityka tej firmy? – olewali przystanki wypisane na liście i zatrzymywali się chyba tylko w zależności czy zabierali w danym mieście jakiś pasażerów czy nie. Skutkiem czego, do Nicei dojechaliśmy prawie o 2 godziny za wcześnie. Niemniej, nad ranem powitał nas zapierający dech w piersiach widok na wybrzeże Morza Śródziemnego, nad którym piętrzyła się niezliczona ilość domków z czerwonymi dachówkami, położonych wśród wszelkich gatunków palm, platanów i oliwek. Dotarliśmy mianowicie do Włoch, a dalsza trasa biegła wzdłuż Lazurowego Wybrzeża!

W Nicei (godz ok. 11.30) kolejna przesiadka – tym razem do autokarów hiszpańskich. Na dworcu polecono nam udać się do biura naszej firmy przewozowej i tam odfajkować się na kolejnej liście. Wzieliśmy bagaże i przenieśliśmy się do hali niewielkiego dworca. W biurze firmy przywitał nas sympatyczny Francuz, który zaproponował nam byśmy cięższe bagaże zostawili u nich, skoro mamy czekać jeszcze ponad godzinę na nasz nowy (nr 3) autokar. Dostaliśmy boarding card i wytyczne, gdzie stanie nasz autokar numero 3.

Po godzinie zjawił się hiszpański autokar, i udało nam się prawie od razu przenieść bagaże. Kierowcy słabo mówili po francusku, a jeszcze słabiej po angielsku, toteż niektórzy – jak np. Charlotte, Francuzka, która też jechała do Montpellier – mieli problemy z dogadaniem się z nimi. Tymczasem stworzyła się grupka polska, która wzajemnie pilnowała sobie bagaży podręcznych. Przygarnęliśmy więc Charlotte do nas.

Około 14.30 ruszyliśmy dalej. Kierowcy pospisywali sobie ile osób gdzie wysiada i tak, skrócili sobie podróż, olewając zupełnie przejazd przez Marsylię i Awinion (co było na liście przystanków). Pojechaliśmy za to przez Cannes (tak! Rzeczywiście wygląda tak jak na pocztówkach!), przez Aix-en-Provence i przez Nîmes. Oczywiście, o ile polscy kierowcy wrzucili nam kilka fajnych filmów do obejrzenia („2 tygodnie na miłość”, „Nie kłam kochanie”, „Słaby punkt”), o tyle hiszpańscy widocznie stwierdzili, że telewizja to dla nich jest, nie dla pasażerów i katowali nas przez kilka godzin klipami z koncertów jakiś katalońskich i brazylijskich gwiazd (jeśli nie wiecie o co chodzi to wyobraźcie sobie hiszpański odpowiednik Krawczyka...).

Dojechaliśmy znowu wcześniej, bo ok. 18.00, ale na szczęście na odpowiedni przystanek: rue du Colonel Pavelet. Umówiłam się wcześniej z Cécile, że po nas wpadnie, więc napisałam jej, że my już jesteśmy. Ustawiłyśmy się, że dojedziemy z bagażami do przystanku Corum i tam się spotkamy. Na szczęście, Pavelet leży zaraz przy przystanku Sabines przez który przejeżdża Ligne 2 (orange) niskopodłogowego tramwaju. Kupiłyśmy więc bilet w maszynce na przystanku i pojechałyśmy do Corum. Tam, po pewnym czasie dotarła Cécile i razem z nią pojechałyśmy Ligne 1 (bleue) do przystanku St. Eloi i stamtąd, za pomocą Navette 22 do przystanku Vert-Bois, gdzie wreszcie, po paruset metrach pod górkę doszłyśmy do recepcji (loge) naszego akademika. Tam, po odfajkowaniu na liście, dostałyśmy po kluczu i mogłyśmy się udać do naszych pokoi. Zrzuciłyśmy tam graty i poszłyśmy razem z Cécile do Resto-U zjeść coś ciepłego. Zaprosiłam ją potem do pokoju na herbatkę, bo za godzinę dopiero miał po nią tata przyjechać. Odprowadziłam ją potem do samochodu i przywitałam się z tatą Cécile – w końcu całą rodzinkę widziałam jakieś 4 lata temu. Będziemy jakoś w kontakcie, jak się tu wreszcie jakoś urządzę :]

A teraz garść informacji praktycznych:

# Adres dla tych co chcieliby do mnie napisać/wpaść:

Cité Universitaire Vert-Bois

192, rue de la Chênaie

34 096 Montpellier Cedex 5

Batiment E, palier 4, chambre 16.

Recepcja:

Tél. : 04 67 04 02 62

E-mail : cu.vert-bois@crous-montpellier.fr

# komunikacja miejska: kursują 2 linie niskopodłogowego tramwaju (Ligne 1 Bleue & Ligne 2 Orange – choć w planach są dalsze), autobusy dzienne i nocne (rzadko) oraz Navettes (czyli rodzaj autobusu, którego trasa jest krótka i najczęściej zatacza koło).

Bilety (m.in.): 1 voyage/godzinny (1,30E), Aller/retour (2,40E), 10 voyages (11,50E), Forfait 1 jour/dobowy (3,40E), Forfait Jeunes 7 jours/tygodniowy studencki (10E), Forfait Jeunes 31 jours/miesięczny studencki (31E).

# Mój uniwersytet nazywa się Université Paul Valéry Montpellier III (w skrócie UM3 albo Paul-Val). UM3 podzielony jest na kilka wydziałów, zwanych UFR. Jestem przypisana do UFR 3, a konkretnie do Faculté des Lettres Modernes (choć przedmioty mogę sobie wybierać z caaaałej oferty uniwersytetu).

# Cité Vert-Bois jest chyba najbardziej oddalone od centrum ze wszystkich akademików, ale ma za to ma najbliżej do kampusu uniwersyteckiego UM3. Vert-Bois składa się z 6 budynków od A do F o różnym standardzie pokoi. W moim pokoju mam: łóżko, półkę, szafę, biurko, krzesło, umywalkę z szafeczką i lustrem. Kuchnie i łazienki wspólne na każdym piętrze. LODÓWKI BRAK w pokoju, jest jedna, wspólna na ostatnim piętrze, w której jest 9 małych sejfów zamykanych na kluczyk (i weź go tu zdobądź...). Ja korzystam na razie z lodówki pt. Hinter dem Fenster (czyli wieszam worki za oknem, póki jest zimno).

# Internet: Większość z pokoi ma internet z kabla – mój oczywiście, czyli batiment E nie posiada takich luksusów, ale plotka poszła, że od lutego mają nam jakiś maszt załatwić. W recepcji (loge) jest internet wifi – trzeba tylko dostać login i mot de passe. Działają tam dwa access pointy: crous34 (oficjalny, wymaga ww. hasła) oraz wanadoo (nieoficjalny, nie wymaga haseł, ale sygnał jest słaby). W moim budynku, jak się pójdzie na koniec korytarza, to da się jeszcze złapać punkt Neuf Wifi (bardzo nieoficjalny, słaby sygnał). NA RAZIE JESTEM BEZ NETA (choć mam już login i mot de passe), bo serwer Crousu się zepsuł i wywala „identifiant ou mot de passe incorrect” – będzie działać prawdopodobnie od poniedziałku. Wanadoo odbiera, ale na 30%, Neuf Wifi podobnież.

Na terenie uniwersytetu są kompy wolnego dostępu (właśnie z nich korzystam), kompy wymagające hasła (wymaga carte d’étudiant oraz kodu INE) oraz wifi na terenie biblioteki i w większych budynkach (wymaga jw.). Niestety, carte d’étudiant będę mieć za tydzień, a i tak uniwerek jest zamknięty w weekendy:/.

Erasmus: instrukcja obsługi.

2008-12-20T03:34:00.000-08:00

Jest taka znana scena we francuskim filmie „Smak życia”, w której główny bohater udaje się do sekretariatu swojej uczelni z zamiarem złożenia podania o wyjazd na studia częściowe, zwanego potocznie „wyjazdem na Erasmusa”. W chwili przekroczenia progu sekretariatu, nasz bohater nie spodziewa się nawet, ile papierkowej roboty go czeka. (Nie)miła pani w sekretariacie, wznosząc oczy ku niebu, zaczyna po kolei wymieniać potrzebne dokumenty, a ekran powoli zapełnia się druczkami, oświadczeniami, podaniami i Bóg wie czym jeszcze...

Kiedyś mocno śmiałam się z tej sceny, gdyż ilość papierów, którą bohater miał do wypełnienia wydawała mi się mocno przesadzona. Tymczasem... to wszystko prawda! Śmiejemy się z biurokracji francuskiej, a nasza jest nie gorsza...

Pierwszy krok, jaki należy uczynić, by wyjechać na Erasmusa, to dowiedzieć się czy i kiedy nasz wydział przeprowadza rekrutację na zagraniczne studia częściowe. W przypadku Uniwersytetu Warszawskiego, pierwsza tura rekrutacji odbywa się pod koniec stycznia. Wtedy, na tablicach ogłoszeniowych na wydziałach pojawiają się listy miejsc (miasto, kraj, uczelnia) do których można wyjechać oraz ogólne zasady rekrutacji erasmusowskiej. Na stronie swojego wydziału (najczęściej) należy pobrać i wypełnić podanie o wyjazd na Erasmusa. Niekiedy potrzebny jest list motywacyjny (pt.”Dlaczego właśnie Ty powinieneś wyjechać w ramach programu LLP-Erasmus?”) oraz streszczenie projektu badawczego (czyli, czym chcesz się zajmować na uczelni zagranicznej?). Teoretycznie, po powrocie z Erasmusa jest się rozliczanym z projektu badawczego, w praktyce jednak pisze się go pro forma. Następnie, należy odnaleźć wydziałowego koordynatora Erasmus i u niego złożyć naszą pierwszą porcję papierów. Na tym etapie, koordynator rozpatrzy nasze podanie i zakwalifikuje nas (bądź nie, ale nie słyszałam o takich przypadkach) na wyjazd. Jeśli z I tury pozostaną wolne miejsca, Biuro Współpracy z Zagranicą ogłasza ich listę i rozpoczyna się nabór do II tury (a czasem i trzeciej, i czwartej).

Niestety, na UW tylko I tura dostaje dofinansowanie do wyjazdu. Z zasady, dofinansowanie ma pokryć różnicę między kosztami utrzymania się w Polsce, a tymi w kraju do którego się udajemy. Należy jednak zauważyć, że kraje wyjazdowe są podzielone na 2 grupy: pierwsza grupa obejmuje kraje oceniane jako „droższe” (np. Norwegia, Finlandia, Francja, Niemcy...), natomiast druga grupa zawiera kraje „tańsze” (np. Słowacja, Czechy, Litwa...). Wysokość dofinansowania chyba zależy też od kursu złotego wobec euro, gdyż 2 lata temu, kwota miesięcznej „stypy” wynosiła ok. 350 euro, w tym roku (2008/2009) studenci, wyjeżdżający do krajów z grupy 1 otrzymają 274 E, natomiast Ci z grupy 2 – 232 E. BWZ występuje zwykle do uczelni o dodatkowe dofinansowanie z budżetu UW. W tym roku, ta dodatkowa kwota wyniosła.... 17 Euro (starczy, jak to mówią, na waciki).

Niejednokrotnie w krajach grupy 1, cena wynajmu pokoju w akademiku zagranicznej uczelni przewyższa kwotę dofinansowania. A zatem, należy również rozważyć do jakiego kraju chcemy się udać i czy będzie nas na to stać.

Druga tura i kolejne nie otrzymują żadnego dofinansowania. Należy zatem mocno się zastanowić, zanim zdecydujemy się złożyć podanie o wyjazd w dalszych turach. Marnym pocieszeniem jest, że w kolejnych turach możemy dowolnie wybrać miejsce wyjazdu z oferty innych wydziałów.

Zdecydowałam się na wyjazd do Francji (na II semestr), na Université Paul Valéry III w Montpellier. Ponieważ wyjeżdżam w ramach II tury UW, nie należy mi się dofinansowanie. Zebrałam jednak pewną kwotę na wyjazd i pierwszy miesiąc. Zmuszona jestem szukać tam pracy, ale przekonana jestem, że dam sobie radę. I nie przyjmuję do wiadomości innej wersji zdarzeń.

II tura odbywa się za pośrednictwem BWZ. To tam należy złożyć podanie oraz pozostałe dokumenty:

Zaświadczenie, zawierające: imię, nazwisko, kierunek, wydział, rok i rodzaj studiów (dzienne, wieczorowe...) etc.
Dokument potwierdzający znajomość języka obcego, umożliwiającym studiowanie w kraju docelowym (zazwyczaj jest to certyfikat znajomości angielskiego powyżej B2, a w moim przypadku zaświadczenie o znajomości języka francuskiego na poziomie C1)
Zaświadczenie o średniej ocen z ostatnich 3 semestrów (w przypadku rozliczenia rocznego, z ostatnich 2 lat)
Opinię koordynatora Erasmus (nt. twojej osoby)

Wszystko musi być podpisane przez kierownika studiów i koordynatora Erasmus oraz podstemplowane w sekretariacie/dziekanacie twojego wydziału.

W czerwcu podawane są wyniki rekrutacji II tury, oraz w wypadku wolnych miejsc, ogłaszana kolejna tura. Odtąd należy uzbroić się w cierpliwość.

W październiku zalogowałam się na stronie université Paul Valéry, w dziale „relations internationales”, wypełniając elektroniczne podanie o zakwaterowanie w ramach CROUS. W podaniu należało podać swoje dane osobowe, adres, zaznaczyć uczelnię macierzystą, kierunek i rok studiów – następnie, do końca października odesłać wypełniony druczek na adres francuskiego BWZ. Można też dorzucić druczek, gdzie wyszczególnione jest na jaki typ „logement” się decydujesz (np. „chambre simple en résidence universitaire”), jaki będzie twój przypuszczalny budżet, czy masz jakieś problemy finansowe, rodzinne itp.

Moja przyszła uczelnia francuska odezwała się do mnie dopiero w listopadzie, przysyłając mi ogromną kopertę wypełnioną różnorodnymi papierami. Najważniejszym wśród nich dokumentem było „attestation de mobilité erasmus”, czyli po prostu, list potwierdzający przyjęcie na Université Paul Valéry. Znalazłam też list z oficjalnym powitaniem, mapkę kampusu uniwersyteckiego, ogólną mapkę Montpellier oraz tzw. „Guide de l’étudiant”, w którym podano dane uniwersytetu, spis wydziałów i ich kierowników, instrukcje co do starania się o akademik, oraz, co mnie ubawiło, dwie listy w stylu: „o czym powinnam pamiętać przed wyjazdem?”.

Z początkiem grudnia przystąpiłam do załatwiania spraw. Należało podpisać porozumienie o programie zajęć, czyli LA (learning agreement) wraz z załącznikiem, wyrobić EKUZ oraz wykupić jakieś ubezpieczenie. A zatem:

LA wraz z załącznikiem zatwierdzone i podpisane przez koorynatora Erasmus zanosimy do BWZ w celu podpisania umowy o wyjeździe.
EKUZ (Europejską Kartę Ubezpieczenie Zdrowotnego) wyrabia się w NFZ za darmo i właściwie od ręki. Potrzeba:
1. Wniosek o wydanie EKUZ (dostępny na stronie internetowej lub w siedzibie NFZ)
2. Dokument potwierdzający ubezpieczenie zdrowotne w NFZ (niepracujący studenci do 26 r.ż. są wpisani w legitymację ubezpieczeniową któregoś z rodziców)
3. Legitymację studencką
4. Zaświadczenie z BWZ, że jesteś stypendystą Erasmus (opcjonalnie)

EKUZ należy wyrabiać najwcześniej na miesiąc przed wyjazdem, gdyż karta jest ważna max 3 miesiące, a właściwie, do daty ważności legitymacji studenckiej (liczą się polskie semestry).

Ubezpieczenie: ja wybrałam kartę ISIC w pakiecie World, za 65 zł (w cenę wliczam 20 zł dodatkowego ubezpieczenia OC oraz dla uprawiania sportów ekstremalnych ; na UW można wyrobić ISIC w „Student poincie” na Małym Dziedzińcu, wystarczy ich druczek oraz 1 zdjęcie)

W połowie grudnia otrzymałam e-maila od CROUS z ofertą pokoju w akademiku Vert-Bois, za który zapłacę 131 euro miesięcznie (ale po dofinansowaniu z francuskiego CAF zapłacę jakieś 75 euro) – ofertę oczywiście przyjęłam. Mając już gdzie mieszkać, udałam się do BWZ celem podpisania z nimi umowy, tam otrzymałam:

zaświadczenie w języku polskim o byciu stypendystą Erasmus (x2)
zaświadczenie w języku angielskim o byciu stypendystą Erasmus (x3)
kopię umowy indywidualnej z BWZ
podpisane przez koordynatora BWZ learning agreement (wraz z kopią załącznika)
kartę studenta erasmus

Teraz już tylko odliczam dni do wyjazdu :). W Montpellier, drugi semestr rozpoczyna się 5 stycznia, a kończy 15 czerwca (wliczając w to sesję, bo same zajęcia są do połowy kwietnia).