CLICK HERE FOR BLOGGER TEMPLATES AND MYSPACE LAYOUTS �

środa, 9 marca 2016

Nîmes, czyli śladami Rzymian (2) - La Maison Carrée



LA MAISON CARRÉE

La Maison Carrée powstała na początku I w. n.e na polecenie Oktawiana Augusta, celem upamiętnienia jego adoptowanego syna Gajusza Wipsaniusza Agrypy oraz jego wnuka, Lucjusza Juliusza Cezara. Świątynia jest zbudowana na planie prostokąta (tzw. Carrée long, stąd nazwa) i był wielokrotnie restaurowany. Załączone przeze mnie zdjęcia pokazują stan Maison Carrée w trakcie ostatniej odnowy (r. 2010).




 


Napis wotywny, który można luźno przetłumaczyć na "Restaurée par la magnificence du Roi et les contributions des citoyens, 1822", Odrestaurowano dzięki hojności Króla oraz ze składek obywateli, 1822 r.
 





piątek, 5 lutego 2016

Pont du Gard


Pont du Gard (Zdjęcia z sierpnia 2010 r.)


Uwielbiam rzymskie akwedukty.

W Montpellier mamy L'aqueduc Saint-Clément, który znany jest także pod nazwą L’aqueduc Pitot [1] albo potocznie „les Arceaux” (tj. „łuki”). [2] Co ciekawe, montpellierański akwedukt nie pochodzi z czasów rzymskich, gdyż powstał dopiero w XVIII wieku. Jego konstrukcja jest jednak inspirowana prawdziwym zabytkiem z tamtych czasów, a mianowicie – akweduktem Pont du Gard.

Pont du Gard (Akwedukt Pont du Gard) jest obiektem z listy światowego dziedzictwa UNESCO (od 1985 r.) i powstał w latach 26 p.n.e. – 16 p.n.e. Jego najbardziej charakterystyczna część, trzypiętrowa arkada, jest częścią L'aqueduc de Nîmes, mającego doprowadzić wodę od Uzès do Nîmes. L'aqueduc de Nîmes ma swój początek niedaleko Uzès, w Fontaine d'Eure [3], a swój koniec w Nîmes, w castellum divisorium [4]. Pont du Gard znajduje się niecałe 30 km na północny-wschód od Nîmes, ponoć można tam dojechać linią B21 z Nîmes [5]. Wstęp na Pont du Gard jest bezpłatny – płatne są natomiast okoliczne atrakcje (Musée du Pont du Gard, strefa zabaw dla dzieci „Ludo”, wystawy czasowe, etc.) [6].

Wraz z kolegą dotarliśmy tam rowerami, z okolic wioski Cabrières. Pamiętam, że był sam środek lata, upalnie, pedałowaliśmy „pod wiatr” (mistral o mało co mnie nie zwiał z drogi), ścieżką wijącą się pomiędzy kamieniami, garigiem, przez jakieś tereny łowieckie (nawet raz weszliśmy na ambonę łowiecką) aż wreszcie, gdy zmierzchało, dotarliśmy do Pont du Gard od strony wschodniej.




Gdy zeszliśmy niżej, natknęliśmy się na część kanału, prowadzącego do najwyższego piętra Pont du Gard (czyli tam gdzie płynęła woda). Po naszej prawej mieliśmy tunel doprowadzający wodę do akweduktu, a po lewej – ogrodzony dostęp do górnej arkady.





Kolega opowiadał mi, że jak był młodszy, to teren nie był ogrodzony i wielokrotnie wspinał się na górne arkady, aby sobie posiedzieć i popatrzeć na okolice.



Obecnie można swobodnie przemieszczać się tylko po najniższej arkadzie, a właściwie po jej części poszerzonej w XVIII w. Pierwotnie, Pont du Gard miał tylko dostarczać wodę do Nimes, został jednak rozbudowany przez Henri’ego Pitot w latach 1743-1747.


Z Pont du Gard roztacza się widok na rzekę Gardon:




Od strony zachodniej akweduktu, możemy zobaczyć schody, dobudowane w 1891 r. przez Charlesa  Laisné, umożliwiające zwiedzającym obejrzenie wnętrza kanału wodociągowego.


  
Od paru lat Pont du Gard jest specjalnie podświetlany kolorowymi sekwencjami świateł. W porze letniej, po zmierzchu, urządzany jest 15-minutowy pokaz światło-muzyka.






Niektóre z cegieł są podpisane:




Źródła:

wtorek, 31 grudnia 2013

Montpellier V Nostalgia Trip (cz. 2 - nowe tramwaje)


Pozostając w temacie dojazdów i przejazdów, w dzisiejszym odcinku zajmiemy się fantastycznie kolorowymi tramwajami w Montpellier.

Po raz pierwszy odwiedziłam Montpellier w 2004 roku. Wówczas, o ile pamiętam, kursowała tylko linia nr 1, Niebieski tramwaj w białe jaskółki. W 2009 roku, kiedy przyjechałam na wymianę Erasmus, miasto dysponowało już 2 liniami - Niebieską (nr 1) oraz Kwiatową (nr 2). W 2013, czyli obecnie, po mieście kursują aż 4 linie tramwajowe:

Linia nr 1: "Niebieska"

źródło: Strona TaM Montpellier
Linia nr 2: "Kwiatowa"

Linia nr 3: "Miły morski potwór"
 
Linia nr 4: "Starożytna"

Projekt graficzny każdego z tramwajów jest dziełem znanych francuskich projektantów:
  • Linię nr 1 ("Niebieską") i nr 2 ("Kwiatka") zaprojektowali Garouste et Bonneti
  • Linię nr 3 ("Morskiego potwora") oraz nr 4 ("Starożytną") zdobią projekty francuskiego projektanta mody z Arles, pana M. Christian Lacroix (société XCLX)
 Ciekawa jest również inspiracja dla projektów:

Jaskółki z linii nr 1 ("Niebieskiej") miały zwiastować powiew świeżości w projektach transportowych, zaś kwiatki z linii nr 2 ("Kwiatowej") miały przypominać o malowniczych letnich pejzażach w okolicy. 

Morska grafika linii nr 3 ("Morskiego potwora") ma przypominać, że Montpellier leży niemalże nad wybrzeżem Morza Śródziemnego, dlatego w projekcie wykorzystano ornamenty typu rozgwiazdy, węże morskie, koralowce, ryby oraz gwiazdy, etc. oraz całą paletę kolorów - od niebieskiego przez morski, zielony, żółty, pomarańczowy; po czerwony i brązowy. Kolory są dobrane od najzimniejszego po najcieplejszy, co ma podkreślić zależność między zimną Północą Francji, a jej ciepłym Południem. Ponadto, kolorowe ryby mają nawiązywać tematycznie do jaskółek z linii nr 1, a mnogość gwiazd odwołuje się do mnogości kwiatów linii nr 2.
Samo osadzenie graficznych elementów odwołuje się do średniowiecznych "Iluminacji", wykorzystywanych w ornamentyce książek, oraz do XIX-wiecznych obrazów w stylu naturalistycznym. Mamy więc hafty, koronki, cekiny, koraliki, złocenia oraz zdjęcia ryb, rozgwiazd, węży, etc. 
Wnętrze tramwaju linii nr 3 jest nie mniej kolorowe. Podłoga, ściany oraz sufit zostały pomalowane w odcieniach niebieskiego, nawiązując w ten sposób bezpośrednio do Morza Śródziemnego. Poręcze są zaokrąglone oraz pomalowane na czerwono, przywodząc na myśl morskie koralowce. Siedzenia zaś wykorzystują znany motyw z Langwedocji - przeplatające się zieleń z fioletem.
Kabina kierowcy również została zaprojektowana zgodnie z motywem morskim - dziób tramwaju ma przypominać maskę do nurkowania. Całość tramwaju ma opływowe kształty, które nadają mu łagodny wyraz - stąd zresztą określenie "Miły potwór morski".

Grafika linii nr 4 ("Starożytnej") ma przede wszystkim odwoływać się do słońca Langwedocji, gwiazdy, będącej symbolem ognia i światła. Inspiracją były oczywiście starożytne ryciny oraz wszelakie złocenia, perły, cekiny, kamienie szlachetne oraz złota biżuteria. W dolnej części projektu można dostrzec motywy architektoniczne odwołujące się stylem do montpellierańskiego pomnika Trzech Gracji (Trois Grâces), stojącego na Place de la Comedie, lub do wieży wodnej na Peyrou (Château d'eau du Peyrou). Całość projektu ma podkreślać królewski przepych Króla Słońce reprezentowany w Montpellier przez pomnik Ludwika XIV na koniu (na Peyrou).

>> O tym wszystkim możecie także przeczytać na niezastąpionej Stronie TaM Montpellier

Od strony praktycznej zaś przystankami początkowymi i końcowymi dla linii są:
  • Dla linii nr 1: Mosson - Odysseum
  • Dla linii nr 2: Saint-Jean de Védas Centre - Jacou
  • Dla linii nr 3: Juvignac - Lattes lub Pérols (linia rozwidla się)
  • Dla linii nr 4: Place Albert Ier - Saint-Denis

Miejscem, gdzie spotykają się wszystkie 4 linie jest przystanek Gare St. Roch (dworzec).
Trasy poszczególnych tramwajów możecie prześledzić na stronie Montpellier Agglo' . Od 2009 dokonano kilku korekt tras oraz - jak już wiecie z poprzedniej notki - pojawiła się możliwość dojechania tramwajem aż nad same wybrzeże.